9 02, 2015

Nota o magii miłosnej

By |2019-05-25T00:05:59+02:009 lutego, 2015|Felietony|11 komentarzy

 

Ze względu, że magia miłosna pojawiła się także na naszym forum, postanowiłem napisać krótką notkę na jej temat. Nie mam zamiaru rozprawiać na temat sposobów wywołania w kimś miłości, ani technik pętania. Notka ta ma raczej być wyjaśnieniem dlaczego, na ostatnie dziewięć maili jakie dostałem w grudniu i styczniu z prośbą o rzucenie uroku bądź podanie przepisu odpowiedziałem, że nie podejmę się tego, ani nie zrobi tego nikt ze strony Aetherius.

Magia jest potężnym elementem kształtującym życie i moralność każdego maga. Im dłużej on praktykuje tym lepiej rozumie niuanse systemu działania jakim magia się kieruje, rozumie jej ograniczenia, ale przede wszystkim swoje własne. A więc jednym z powodów, dla których odmawiam rzucania uroków miłosnych jest moje osobiste ograniczenie w tej sprawie. Mój ukształtowany kręgosłup moralny uważa tę dziedzinę za niemoralną i niebezpieczną, czasem nawet bardziej od ewokacji demonów. Jak więc mógłbym wykonywać dla kogoś tego typu rytuał jeżeli sam jestem niechętnie do tego nastawiony? Taka czynność z pewnością spowodowałaby niepowodzenie całego przedsięwzięcia magicznego. Całe szczęście nie muszę tu opisywać, dlaczego miałoby moje nastawienie wpłynąć na wynik magiczny, ponieważ zrobił to świetnie Salat w artykule Błędne efekty rytuałów. Nastawienie operatora jest kluczem do sukcesu.

[…]

28 12, 2014

Magiczna Różdżka

By |2019-09-14T19:15:59+02:0028 grudnia, 2014|Felietony|4 komentarze

“Najważniejszą pomocą w magii rytualnej jest i zawsze będzie magiczna różdżka.”
Franz Bardon, Praktyka Magicznej Ewokacji

Wstęp

Każdy mag czy czarownik przedstawiany w filmach, książkach i ogólnie popkulturze posiada jeden szczególny atrybut – różdżkę. Magiczna różdżka jest tak wyraźnym narzędziem w życiu każdego praktyka magii, że nawet sceniczni kuglarze zaadaptowali używanie małych pałeczek w swoich spektaklach. Jakie jest prawdziwe znaczenie, tego, niewątpliwie potężnego narzędzia? Postaram się wam to nieco przybliżyć. Ostatnimi czasy, zmuszony byłem na poświęcenie się stworzeniu własnej różdżki, ponieważ pewne praktyki bez niej są niepełne i pozbawione ważnego czynnika. Jako iż sam nie posiadam odpowiednich narzędzi do obróbki drewna – a także, co muszę ze smutkiem przyznać i umiejętności, które zaspokoiłyby moją duszę estety – zdecydowałem się, że stworzenie fizycznej reprezentacji mojej różdżki zrzucę na barki kogoś innego. Z pomocą przyszła mi jedna z użytkowniczek naszego forum – Sibrien – która prowadzi handmade’owy sklepik i zgodziła się zrealizować moje zamówienie. Ale o tym później, najpierw należy zrozumieć, dlaczego Magiczna Różdżka jest taka ważna… […]

5 10, 2014

Święty Cyprian – Patron Nekromantów

By |2019-09-14T19:17:26+02:005 października, 2014|Nekromancja|6 komentarzy

Wprowadzenie

Żadna postać katolickiego chrześcijaństwa nie jest otoczona większą tajemnicą niż jeden z niejasnych świętych, św. Cyprian. Jako jeden z mało znanych świętych przez wiele wieków uważany był za patrona magów, pogan i nekromantów. W końcu jednak został usunięty z kalendarza katolickich obchodów. Mimo tej pozornej degradacji, św Cyprian nadal przyciąga silne poparcie i zniewala umysły tych, którzy widzą go jako punkt syntezy między religią kościoła i zakazanymi sztukami.

W przeciwieństwie do jego unikalnej pozycji jako świętego i zarazem czarownika, niewiele jest napisane o nim i to, co napisano spotkać można raczej w obcych językach (często innych nawet niż angielski), a nawet te pisma nie tłumaczą często tego jak można nawiązać więź z tym świętym oraz jak go przywoływać.

Tekst ten stara się uzupełnić te braki, źródłem tej wiedzy są informacje zebrane bezpośrednio z komunii ze świętym jak również z przekazów innych wielbicieli świętego nekromanty. Przedsięwzięcie to zrodziło się z ślubów złożonych Świętemu Cyprianowi jako zapłata za wszystkie błogosławieństwa i wsparcie jakim mnie obdarował i zawiera tłumaczenia orisons, modlitw oraz inkantacji z Włoskiego, Hiszpańskiego i Portugalskiego. […]

8 05, 2014

Kilka słów o filozofii kabalistycznej…

By |2019-05-25T00:09:36+02:008 maja, 2014|Kabała|0 komentarzy

 

Wstęp
Jak możemy poznać ostateczną Boskość? Dysponujemy zaledwie umysłami śmiertelników, którzy rozróżniają wszystko na podstawie dualizmu. Widzimy dobro i zło, ciemność i światło, żeńskość i męskość, zaś ostateczna Boskość znosi wszelkie dualizmy, staje się idealną unią. Pozostaje więc nam jedynie spekulacja, a jedynym, co możemy powiedzieć jest fakt, że Boskość jest niczym, co możemy poznać. W języku hebrajskim ta nicość nazywa się Ain. Dopóki będziemy przykładać do owej Boskości znane nam jakości w postaci jakichkolwiek wyobrażeń, będziemy starać się ograniczyć Źródło Wszystkiego. Męski Bóg ogranicza Boga do bycia nieżeńskością. Boskość obarczona jakimikolwiek limitami nie może być ostateczną Boskością. Wynika z tego, że jedyną jakością, jaką jesteśmy w stanie jej przypisać jest bezgraniczność, nieskończoność. W języku hebrajskim odpowiada jej Ain Sof. Niegdyś uważano, że ktokolwiek ujrzałby oblicze Boga, nie mógłby dłużej żyć. Tak naprawdę na naszej planecie możemy ledwie przez chwilę znieść bezpośrednie spojrzenie w Słońce, ponieważ nas oślepia. Nie możemy więc znieść patrzenia na jasne światło, tak jak nie możemy patrzeć na oblicze Boga. Zakładamy zatem, że istnieje między nimi związek i możemy pojąć, że pierwszym, niezrozumiałym i niedoświadczanym aspektem Boskości jest światło tak jasne, że przekracza granicę naszego wyobrażenia – Bezgraniczne Światło. W języku hebrajskim jest to Ain […]

20 04, 2014

Definiowanie Magii

By |2019-05-25T00:09:52+02:0020 kwietnia, 2014|Felietony|3 komentarze

 

Gdy zorientowałem się dziś, że na Aetheriusie mimo dużej ilości artykułów poświęconych zagadnieniom magicznym, nie znajduje się żaden wpis traktujący o definiowaniu magii, postanowiłem naprawić ten błąd. Wielokrotnie pisałem na temat tego czym magia jest na licznych forach ezoteryczny. Tutaj więc dokonam kondensacji tej wiedzy w jak największym skrócie i przystępnej formie.

Należy pamiętać, że magia jest zjawiskiem wszechobecnym, ale jej zdefiniowanie jest bardzo trudne, każdy właściwie  z czasem tworzy własne określenie magii.  Przyjrzyjmy się na początku etymologii.

Etymologiczne znaczenie „magii”

Słowo ‘magia’ pochodzi pierwotnie od Magów (staroperskie maguš, gr.μάγος), astrologów-kapłanów Zoroastryzmu z ludu Medów. W okresie hellenistycznym, greckie μάγος (magos) mogło być używane jako przymiotnik, lecz przymiotnik μαγικός (magikos, łac. magicus) również jest potwierdzony jako używany w I wieku (Plutarch), typowo występujący w rodzaju żeńskim,  w sformułowaniu μαγική τέχνη (magike techne, łac. ars magica) „magiczna sztuka”. Słowo magic weszło w użytek w jęz. angielskim pod koniec XIV wieku., pochodząc od starofrancuskiego słowa magique. Należy podkreślić, iż w języku angielskim na określenie prawdziwej magii, a nie iluzjonistycznych sztuczek, Aleister Crowley wprowadził określenie „Magick” (dodał literę „k” do słowa „Magic”). W języku polskim zaś wciąż najpopularniejsze jest to pierwsze określenie („magia”) na określenie obydwu pojęć, tym […]

17 03, 2014

Jak powinien wyglądać rytuał?

By |2019-05-25T00:10:18+02:0017 marca, 2014|Praktyka|1 komentarz

 

Jakiś czas temu napisała do mnie pewna kobieta z prośbą o pomoc. Pomocą ową miała być ekspertyza w sprawie poprawności rytuału. Kobieta ta zakupiła go od pewnej wróżki i rytuał ten miał pomóc jej w odzyskaniu męża. Oczywiście rytuał nie powiódł się (na chwilę obecną) i pojawiło się pytanie “czy winny jest rytuał?”

Udzielając odpowiedzi błyskawicznie wyjaśniłem, że winą za niepowodzenie rytuału zazwyczaj obarcza się wykonującego – jednak w tym wypadku, oprócz tego, że wina leżała po jej stronie, ewidentnie rytuał był kiepski. Całe to wydarzenie natchnęło mnie do napisania osobnego artykułu na temat tego, jak rytuał powinien wyglądać i jakie składniki w sobie zawierać. Na całe szczęście nie musiałem tworzyć na nowo jakiegoś rytuału, tylko zdecydowałem się wykorzystać stary rytuał zaprzysiężenia z czasów istnienia Kręgu Ars Magna. Oczywiście odrobinę go zmodyfikowałem dla potrzeb tego artykułu.

[…]

6 03, 2014

Magiczny Krąg

By |2019-09-14T14:53:14+02:006 marca, 2014|Teoria|7 komentarzy

Magiczny Krąg

Wstęp

Jednym z głównych elementów kojarzonych z magią jest zaraz obok różdżki Magiczny Krąg. Tej nocy właśnie chciałbym rzucić nieco światła na ten twór, który w ogólnym ezoterycznym przeświadczeniu ma być ochroną Maga przed przyzywanymi istotami. Jak się wkrótce okaże, magiczny krąg nie jest wyłącznie narzędziem obronnym, a także nie stosuje się go wyłącznie w przypadku ewokacji.

Prawdziwy magiczny okrąg jest pełną reprezentację mikrokosmosu i makrokosmosu, doskonałą jednością maga i Boga. Krąg jest znakiem nieskończoności, symbolizuje moce Makrokosmosu, zaś stojący w jego środku adept jest pełnym Mikrokosmosem – ich jedność nie tylko daje magowi całkowitą ochronę przed wszelkim wpływem, czy to dobrym, czy złym – przede wszystkim stawia ona adepta w roli Boga. Z tej pozycji mag kontroluje i rządzi istotami wszechświata w sposób absolutny. Praktykujący inwokację oraz ewokację mag musi mieć świadomość tego w jakiej pozycji znajduje się  gdy stoi w kręgu. Musi wiedzieć, że jego Umysł w tym momencie łączy się z Umysłem Wszechświata – tylko dzięki tej świadomości, wszelkie istoty muszą respektować Boga-Maga. Brak tej wiedzy degraduje maga do roli szarlatana, który wywoławszy energię i moce niekoniecznie będzie w stanie sobie z nimi poradzić. Mogą go one unicestwić lub […]

22 01, 2014

Mieszanie systemów, a skuteczność…

By |2019-05-25T00:13:38+02:0022 stycznia, 2014|Felietony|0 komentarzy

 

Na ForumEzo.pl poruszono dość ciekawą tezę. Jako, że rozwinąłem się nieco w odpowiedzi, to zamieszczam również na Aetheriusie w formie felietonu…

Czy wyznając system X jesteśmy zdolni skutecznie odprawić rytuał, który pochodzi z systemu Y?

Osobiście jestem przekonany o tym, że jest to w pełni możliwe, a w sumie wręcz częste.

Argument 1
Najogólniejszym argumentem to potwierdzającym jest fakt, że wszystkie kultury, religie i systemy magiczne są do siebie bliźniaczo podobne. Wynika to w wielu przypadkach z wygody politycznej, chęci poszerzenia wpływów czy bogactwa religii dominującej, która dokonuje w tym celu synkretyzmu.
Świetnym przykładem synkretyzmu religijnego jest typowe dla kultury Greckiej włączanie obcych bóstw do swojego panteonu. Z czasem zaczęto po prostu identyfikować różne bóstwa (bóstwa różnych kultur) jako aspekty jednego i tego samego boga. Ze szkoły już wiecie o tym, że grecki Zeus to rzymski Jowisz; Junona = Hera; Minerwa = Atena = etruska Menvra etc.

Poprzez mieszanie się kultur JEDNO bóstwo nabierało WIELU atrybutów. A także JEDEN symbol był przypisywany WIELU bóstwom.

Świetnym tego przykładem jest Pentagram. Gwiazda Isztar, Gwiazda Izydy, Gwiazda Nuit, a także Wenus.
W ten sposób możemy dojść do wniosku, że używając jednego tylko symbolu – możemy połączyć […]

11 04, 2013

Nekromancja – konstytucja człowieka

By |2019-05-25T00:14:56+02:0011 kwietnia, 2013|Nekromancja|3 komentarze

 

Poprzez słowo konstytucja zawarte w tytule tego artykułu mam na myśli całościowe, pełne rozumienie ludzkiej istoty, prościej mówiąc, słowo to odnosi się do ciał jakie człowiek posiada lub posiadać może – w zależności od modelu, filozofii i religii jaką przyjmiemy w danym momencie do danych praktyk. Pragnę więc omówić na kilku wybranych przykładach postrzeganie człowieka jako istoty całościowej, zarówno fizycznej jak i subtelnej w różnych kulturach.

[…]

30 03, 2013

Nekromancja: Wstęp

By |2019-05-25T00:15:12+02:0030 marca, 2013|Nekromancja|2 komentarze

220px-Hel

  „Czy znacie starą władczynię świata, starą niezmordowaną wędrowczynię? Wszystkie palące namiętności, wszystkie egoistyczne chęci, wszystkie nieokiełznane siły ludzkości, wszystkie tyrańskie słabości, kroczą przed chciwą posiadaczką naszego padołu boleści i z kosami w rękach zbierają swoje wieczne żniwo. Królowa jest stara jak czas, ale jej szkielet przyodziany jest jeszcze w ruiny kobiecej piękności, którą odbiera zakochanej w sobie młodości.
Jej głowę zdobią zimne włosy, które do niej nie należą. Od usianych gwiazdami włosów Beryniki aż do przedwcześnie posiwiałych włosów, które ściął kat z głowy Marii Antoniny, zdobi się owa grabieżczyni ukoronowanych głów szatami królowych. Jej zetlałe lodowate ciało okrywają spłowiałe błyskotki i podarta chusta. Jej ręce ozdobione pierścieniami trzymają diadem i sztylety, berła i piszczele, kamienie i popiół. Kiedy nadchodzi, wtedy bramy otwierają się same, przechodzi przez mury i dociera do samej alkowy króla; wyzyskiwaczy żyjących z cudzej biedy zaskakuje w czasie ich najtajniejszych orgii; zasiada przy ich stole, napełnia ich puchary i uśmiechając się do ich pieśni ukazuje swoje wyszczerbione zęby, siedzi tuż przy ukrytej za kotarą dziewce.
Chętnie skrada się wokół […]

14 01, 2013

O żywiołach

By |2020-02-23T19:41:54+01:0014 stycznia, 2013|Teoria|1 komentarz

Natura ma zawsze wagę w dłoni,
by ważyć żywioły i czynić z nich mieszanki”
Dom Pernety

Wstęp

Wiedzę o czterech żywiołach przekazała nam starożytna filozofia grecka, powinniśmy jednak przyjąć, że koncepcja owych pierwiastków istniała dużo wcześniej, po prostu nie została spisana. Dopiero grecki filozof Empedokles (490 – 430 r p.n.e.) zdefiniował po raz pierwszy cztery żywioły jako podstawowe materie świata. Prawdą jest, że Ziemia, Ogień, Woda i Powietrze to pierwotne siły działające na naszej planecie, ich harmonijna spójność tworzy nam możliwości do życia. Jest to jednak wyjątkowo delikatna struktura, a każda dysharmonia pierwiastków elementarnych powoduje spektakularne katastrofy naturalne: powodzie, trąby powietrzne, wybuchy wulkanów, trzęsienia ziemi. Do niektórych z nich rękę przykłada sam człowiek, kiedy to dany żywioł wymyka się spod jego kontroli.

[…]

14 01, 2013

Anatomia Umierania

By |2019-05-25T00:15:51+02:0014 stycznia, 2013|Nekromancja|1 komentarz

 

„Ngo-śes-pa dang grol-ba dus-mnyam-du ‘ong-ngo
Ze zrozumieniem przychodzi wyzwolenie.”
Bar-do Thos-grol

 

Nie znajdziemy żadnej innej tradycji filozoficznej czy religijnej, w której do śmierci przywiązywano by tak niewielką wagę i znano jej anatomię tak dokładnie jak w filozofii Buddyzmu. Chciałbym więc, by ten artykuł, mimo, że w swojej naturze nie jest poświęcony tematyce wyłącznie okultystycznej (przynajmniej z punktu widzenia zachodniej tradycji magii) ukazał Wam ideę śmierci jako inicjacji prowadzącej do oświecenia, czy też wyzwolenia. W pierwotnej istocie ten esej ma być wstępem do grupy artykułów związanych z tanatologią oraz – co bliższe zachodniemu okultyzmowi – z nekromancją. Wszystkie religie zgadzają się, co do tego, że śmierć nie jest definitywnym końcem, że umiera jedynie powłoka materialna, zaś duchowa świadomość idzie dalej. Każdy system opisuje więc zjawisko exitus letalis[1] dość pobieżnie skupiając się raczej na elementach eschatologicznych. I tutaj pojawia się Buddyzm, który bardzo dokładnie opisuje anatomię umierania.

[…]

13 01, 2013

Podziały magii

By |2019-05-25T00:16:04+02:0013 stycznia, 2013|Teoria|4 komentarze

 

Ewolucja jest naturalnym prawem Wszechświata. W ten sposób powstały galaktyki, w ten sposób powstali ludzie. Nie ma rzeczy, która nie poddawałaby się ewolucji. Podobnie jest z magią oraz jej wizją w poszczególnych miejscach na świecie i epokach w dziejach świata. Gdy tylko człowiek przystąpił do „ubrania magii w słowa” zaczął ją szufladkować, wymyślił mnóstwo podziałów magicznych. Moim zadaniem jest omówienie kilku z nich, konkretnie trzech choć zdaję sobie sprawę, że może ich istnieć więcej – chociażby podział z Liber Kaos Keraunos Kybernatos, pominięty przeze mnie tylko dlatego, bo podział tam opisany traktuję jako podział aktów magicznych, a nie samej magii.

[…]

Go to Top