8 05, 2014

Kilka słów o filozofii kabalistycznej…

By |2019-05-25T00:09:36+02:00Maj 8th, 2014|Kabała|0 Comments

 

Wstęp
Jak możemy poznać ostateczną Boskość? Dysponujemy zaledwie umysłami śmiertelników, którzy rozróżniają wszystko na podstawie dualizmu. Widzimy dobro i zło, ciemność i światło, żeńskość i męskość, zaś ostateczna Boskość znosi wszelkie dualizmy, staje się idealną unią. Pozostaje więc nam jedynie spekulacja, a jedynym, co możemy powiedzieć jest fakt, że Boskość jest niczym, co możemy poznać. W języku hebrajskim ta nicość nazywa się Ain. Dopóki będziemy przykładać do owej Boskości znane nam jakości w postaci jakichkolwiek wyobrażeń, będziemy starać się ograniczyć Źródło Wszystkiego. Męski Bóg ogranicza Boga do bycia nieżeńskością. Boskość obarczona jakimikolwiek limitami nie może być ostateczną Boskością. Wynika z tego, że jedyną jakością, jaką jesteśmy w stanie jej przypisać jest bezgraniczność, nieskończoność. W języku hebrajskim odpowiada jej Ain Sof. Niegdyś uważano, że ktokolwiek ujrzałby oblicze Boga, nie mógłby dłużej żyć. Tak naprawdę na naszej planecie możemy ledwie przez chwilę znieść bezpośrednie spojrzenie w Słońce, ponieważ nas oślepia. Nie możemy więc znieść patrzenia na jasne światło, tak jak nie możemy patrzeć na oblicze Boga. Zakładamy zatem, że istnieje między nimi związek i możemy pojąć, że pierwszym, niezrozumiałym i niedoświadczanym aspektem Boskości jest światło tak jasne, że przekracza granicę naszego wyobrażenia – Bezgraniczne Światło. W języku hebrajskim jest to Ain […]

20 04, 2014

Definiowanie Magii

By |2019-05-25T00:09:52+02:00Kwiecień 20th, 2014|Felietony|3 komentarze

 

Gdy zorientowałem się dziś, że na Aetheriusie mimo dużej ilości artykułów poświęconych zagadnieniom magicznym, nie znajduje się żaden wpis traktujący o definiowaniu magii, postanowiłem naprawić ten błąd. Wielokrotnie pisałem na temat tego czym magia jest na licznych forach ezoteryczny. Tutaj więc dokonam kondensacji tej wiedzy w jak największym skrócie i przystępnej formie.

Należy pamiętać, że magia jest zjawiskiem wszechobecnym, ale jej zdefiniowanie jest bardzo trudne, każdy właściwie  z czasem tworzy własne określenie magii.  Przyjrzyjmy się na początku etymologii.

Etymologiczne znaczenie „magii”

Słowo ‘magia’ pochodzi pierwotnie od Magów (staroperskie maguš, gr.μάγος), astrologów-kapłanów Zoroastryzmu z ludu Medów. W okresie hellenistycznym, greckie μάγος (magos) mogło być używane jako przymiotnik, lecz przymiotnik μαγικός (magikos, łac. magicus) również jest potwierdzony jako używany w I wieku (Plutarch), typowo występujący w rodzaju żeńskim,  w sformułowaniu μαγική τέχνη (magike techne, łac. ars magica) „magiczna sztuka”. Słowo magic weszło w użytek w jęz. angielskim pod koniec XIV wieku., pochodząc od starofrancuskiego słowa magique. Należy podkreślić, iż w języku angielskim na określenie prawdziwej magii, a nie iluzjonistycznych sztuczek, Aleister Crowley wprowadził określenie „Magick” (dodał literę „k” do słowa „Magic”). W języku polskim zaś wciąż najpopularniejsze jest to pierwsze określenie („magia”) na określenie obydwu pojęć, tym […]

17 03, 2014

Jak powinien wyglądać rytuał?

By |2019-05-25T00:10:18+02:00Marzec 17th, 2014|Praktyka|1 Comment

 

Jakiś czas temu napisała do mnie pewna kobieta z prośbą o pomoc. Pomocą ową miała być ekspertyza w sprawie poprawności rytuału. Kobieta ta zakupiła go od pewnej wróżki i rytuał ten miał pomóc jej w odzyskaniu męża. Oczywiście rytuał nie powiódł się (na chwilę obecną) i pojawiło się pytanie “czy winny jest rytuał?”

Udzielając odpowiedzi błyskawicznie wyjaśniłem, że winą za niepowodzenie rytuału zazwyczaj obarcza się wykonującego – jednak w tym wypadku, oprócz tego, że wina leżała po jej stronie, ewidentnie rytuał był kiepski. Całe to wydarzenie natchnęło mnie do napisania osobnego artykułu na temat tego, jak rytuał powinien wyglądać i jakie składniki w sobie zawierać. Na całe szczęście nie musiałem tworzyć na nowo jakiegoś rytuału, tylko zdecydowałem się wykorzystać stary rytuał zaprzysiężenia z czasów istnienia Kręgu Ars Magna. Oczywiście odrobinę go zmodyfikowałem dla potrzeb tego artykułu.

[…]

6 03, 2014

Magiczny Krąg

By |2019-05-25T00:12:45+02:00Marzec 6th, 2014|Teoria|7 komentarzy

 

Magiczny Krąg

Wstęp

Jednym z głównych elementów kojarzonych z magią jest zaraz obok różdżki Magiczny Krąg. Tej nocy właśnie chciałbym rzucić nieco światła na ten twór, który w ogólnym ezoterycznym przeświadczeniu ma być ochroną Maga przed przyzywanymi istotami. Jak się wkrótce okaże, magiczny krąg nie jest wyłącznie narzędziem obronnym, a także nie stosuje się go wyłącznie w przypadku ewokacji.

Prawdziwy magiczny okrąg jest pełną reprezentację mikrokosmosu i makrokosmosu, doskonałą jednością maga i Boga. Krąg jest znakiem nieskończoności, symbolizuje moce Makrokosmosu, zaś stojący w jego środku adept jest pełnym Mikrokosmosem – ich jedność nie tylko daje magowi całkowitą ochronę przed wszelkim wpływem, czy to dobrym, czy złym – przede wszystkim stawia ona adepta w roli Boga. Z tej pozycji mag kontroluje i rządzi istotami wszechświata w sposób absolutny. Praktykujący inwokację oraz ewokację mag musi mieć świadomość tego w jakiej pozycji znajduje się  gdy stoi w kręgu. Musi wiedzieć, że jego Umysł w tym momencie łączy się z Umysłem Wszechświata – tylko dzięki tej świadomości, wszelkie istoty muszą respektować Boga-Maga. Brak tej wiedzy degraduje maga do roli szarlatana, który wywoławszy energię i moce niekoniecznie będzie w stanie sobie z nimi poradzić. Mogą go one unicestwić lub zwieść.

23 01, 2014

Różnice w opisach Mniejszego Rytuału Pentagramu

By |2019-05-25T00:13:25+02:00Styczeń 23rd, 2014|Teoria|1 Comment

 

Rytuały pentagramu są najbardziej rozpoznawalnymi praktykami współczesnej magii zachodniej. Powstałe jako jedne z głównych praktyk w systemie Golden Dawn w latach ’80 IXX w., okazały się jednak na tyle skuteczne że Crowley zaadoptował je na potrzeby własnego systemu, robiąc je jedną z podstawowych praktyk w A.’.A.’.. Zarówno popularność systemu Golden Dawn jak i Thelemy sprawiła, że w latach ’80 XX w. zainteresowały się nimi także grupy praktykujące inne systemy, z praktykami magii chaosu włącznie. Można by rzecz, że w taki mniej więcej sposób powstały 2 najbardziej wyraźne rytuały oparte na rytuale pentagramu:
– rytuały pentagramu nawiązujące bezpośrednio do tradycji Golden Dawn
– gnostyczne pentagramy praktykowane w nurcie magii chaosu – odarte z judeo-chrześcijańskiej symboliki

Pragnę zwrócić uwagę na fakt że w tym miejscu piszę o grupach rytuałów a nie o jednym konkretnym, mimo że w wypadku GD oraz Thelemy mamy dokładnie spisany oryginał w takiej formie w jakiej powinien być praktykowany (odpowiednio w First Knowledge Lecture i Liber O). O ile w wypadku Thelemy możemy mówić o dosyć wiernym trzymaniu się zapisów, to w wypadku systemu GD mamy pewien freestyle.
Z czego ten freestyle wynika? W pewnej mierze powodem jest to że Hermetic Order of the Golden […]

22 01, 2014

Mieszanie systemów, a skuteczność…

By |2019-05-25T00:13:38+02:00Styczeń 22nd, 2014|Felietony|0 Comments

 

Na ForumEzo.pl poruszono dość ciekawą tezę. Jako, że rozwinąłem się nieco w odpowiedzi, to zamieszczam również na Aetheriusie w formie felietonu…

Czy wyznając system X jesteśmy zdolni skutecznie odprawić rytuał, który pochodzi z systemu Y?

Osobiście jestem przekonany o tym, że jest to w pełni możliwe, a w sumie wręcz częste.

Argument 1
Najogólniejszym argumentem to potwierdzającym jest fakt, że wszystkie kultury, religie i systemy magiczne są do siebie bliźniaczo podobne. Wynika to w wielu przypadkach z wygody politycznej, chęci poszerzenia wpływów czy bogactwa religii dominującej, która dokonuje w tym celu synkretyzmu.
Świetnym przykładem synkretyzmu religijnego jest typowe dla kultury Greckiej włączanie obcych bóstw do swojego panteonu. Z czasem zaczęto po prostu identyfikować różne bóstwa (bóstwa różnych kultur) jako aspekty jednego i tego samego boga. Ze szkoły już wiecie o tym, że grecki Zeus to rzymski Jowisz; Junona = Hera; Minerwa = Atena = etruska Menvra etc.

Poprzez mieszanie się kultur JEDNO bóstwo nabierało WIELU atrybutów. A także JEDEN symbol był przypisywany WIELU bóstwom.

Świetnym tego przykładem jest Pentagram. Gwiazda Isztar, Gwiazda Izydy, Gwiazda Nuit, a także Wenus.
W ten sposób możemy dojść do wniosku, że używając jednego tylko symbolu – możemy połączyć […]

9 09, 2013

Inwokacja w modelu psychologicznym i spirytualnym

By |2019-05-25T00:13:56+02:00Wrzesień 9th, 2013|INNE|1 Comment

 

Człowiek od początku postrzegał bogów na różne sposoby – w zależności od kultury w jakiej się wychowywał. Niezależnie jednak od panteonu z jakiego pochodziła dana istota, wszystkie bóstwa łączył jeden mianownik – były traktowane jako realne, istniejące i świadome istoty. Sytuacja nieco uległa zmianie na początku XX wieku, kiedy na zachodni okultyzm zaczął mieć duży wpływ A. Crowley i A. O. Spare, nie bez pomocy rozwoju psychologii. Część osób zaczęła postrzegać wtedy niematerialne istoty jako fragmenty własnej psychiki, co w pewien sposób przyczyniło się do ukształtowania się dzisiejszej magii chaosu. Niegdyś realni, potężni i władczy bogowie przez część osób zostali przemianowani na godformy – będące połączeniem konceptów myślowych, archetypów i utkwionych w pamięci historyjek o niematerialnych istotach z różnych panteonów – a więc na abstrakcyjne formy które nigdy realnie nie istniały – istniejąc tylko w naszych głowach. Nie oznacza to jednak że osoby praktykujące magie chaosu zawsze patrzą na zewnętrzne byty jako na takie konstrukty – wręcz przeciwnie. Tutaj ilość podejść jest bardzo różnorodna, i najlepiej charakteryzuje je Frater U.’.D.’. w ‘Modele Magii’.

Tyle słowem wstępu dla osób które pierwszy raz stykają się z różnymi modelami – przejdźmy więc do konkretów.

W tym artykule będę opierał […]

17 04, 2013

Tarot – wstęp

By |2019-05-25T00:14:39+02:00Kwiecień 17th, 2013|Dywinacja|3 komentarze

 

Współcześnie karty Tarota funkcjonują jako przedmiot, do którego może sięgnąć każdy. Można postawić pytanie, czy każdy powinien.
Poniżej prezentuję podstawowe, wstępne informacje na temat kart oraz garść rozważań dotyczących ich umiejscowienia we współczesnym świecie oraz tego, na czym skupiać będą się moje kolejne artykuły dotyczące Tarota.

Tarot składa się z 78 kart. 56 Minor Arcana i 22 Major Arcana. Arcana, czyli tajemnice. Mniejsze podzielone są na cztery dwory: buławy/różdżki/pałki (ogień/powietrze, choleryk), kielichy/puchary (woda, melancholik), miecze (powietrze/ogień, sangwinik), denary/pentakle (ziemia, flegmatyk). Każdy z dworów posiada asa, karty numeryczne od 2 do 10, waleta/pazia, rycerza, królową oraz króla. Szczegółową symbolikę rozwinę w innym tekście wliczającym się w ten cykl artykułów.

[…]

11 04, 2013

Nekromancja – konstytucja człowieka

By |2019-05-25T00:14:56+02:00Kwiecień 11th, 2013|Nekromancja|3 komentarze

 

Poprzez słowo konstytucja zawarte w tytule tego artykułu mam na myśli całościowe, pełne rozumienie ludzkiej istoty, prościej mówiąc, słowo to odnosi się do ciał jakie człowiek posiada lub posiadać może – w zależności od modelu, filozofii i religii jaką przyjmiemy w danym momencie do danych praktyk. Pragnę więc omówić na kilku wybranych przykładach postrzeganie człowieka jako istoty całościowej, zarówno fizycznej jak i subtelnej w różnych kulturach.

[…]

30 03, 2013

Nekromancja: Wstęp

By |2019-05-25T00:15:12+02:00Marzec 30th, 2013|Nekromancja|2 komentarze

220px-Hel

  „Czy znacie starą władczynię świata, starą niezmordowaną wędrowczynię? Wszystkie palące namiętności, wszystkie egoistyczne chęci, wszystkie nieokiełznane siły ludzkości, wszystkie tyrańskie słabości, kroczą przed chciwą posiadaczką naszego padołu boleści i z kosami w rękach zbierają swoje wieczne żniwo. Królowa jest stara jak czas, ale jej szkielet przyodziany jest jeszcze w ruiny kobiecej piękności, którą odbiera zakochanej w sobie młodości.
Jej głowę zdobią zimne włosy, które do niej nie należą. Od usianych gwiazdami włosów Beryniki aż do przedwcześnie posiwiałych włosów, które ściął kat z głowy Marii Antoniny, zdobi się owa grabieżczyni ukoronowanych głów szatami królowych. Jej zetlałe lodowate ciało okrywają spłowiałe błyskotki i podarta chusta. Jej ręce ozdobione pierścieniami trzymają diadem i sztylety, berła i piszczele, kamienie i popiół. Kiedy nadchodzi, wtedy bramy otwierają się same, przechodzi przez mury i dociera do samej alkowy króla; wyzyskiwaczy żyjących z […]

14 01, 2013

O żywiołach

By |2019-05-25T00:15:34+02:00Styczeń 14th, 2013|Teoria|1 Comment

 

Natura ma zawsze wagę w dłoni,
by ważyć żywioły i czynić z nich mieszanki”
Dom Pernety

Wstęp

Wiedzę o czterech żywiołach przekazała nam starożytna filozofia grecka, powinniśmy jednak przyjąć, że koncepcja owych pierwiastków istniała dużo wcześniej, po prostu nie została spisana. Dopiero grecki filozof Empedokles (490 – 430 r p.n.e.) zdefiniował po raz pierwszy cztery żywioły jako podstawowe materie świata. Prawdą jest, że Ziemia, Ogień, Woda i Powietrze to pierwotne siły działające na naszej planecie, ich harmonijna spójność tworzy nam możliwości do życia. Jest to jednak wyjątkowo delikatna struktura, a każda dysharmonia pierwiastków elementarnych powoduje spektakularne katastrofy naturalne: powodzie, trąby powietrzne, wybuchy wulkanów, trzęsienia ziemi. Do niektórych z nich rękę przykłada sam człowiek, kiedy to dany żywioł wymyka się spod jego kontroli.

[…]

14 01, 2013

Anatomia Umierania

By |2019-05-25T00:15:51+02:00Styczeń 14th, 2013|Nekromancja|1 Comment

 

„Ngo-śes-pa dang grol-ba dus-mnyam-du ‘ong-ngo
Ze zrozumieniem przychodzi wyzwolenie.”
Bar-do Thos-grol

 

Nie znajdziemy żadnej innej tradycji filozoficznej czy religijnej, w której do śmierci przywiązywano by tak niewielką wagę i znano jej anatomię tak dokładnie jak w filozofii Buddyzmu. Chciałbym więc, by ten artykuł, mimo, że w swojej naturze nie jest poświęcony tematyce wyłącznie okultystycznej (przynajmniej z punktu widzenia zachodniej tradycji magii) ukazał Wam ideę śmierci jako inicjacji prowadzącej do oświecenia, czy też wyzwolenia. W pierwotnej istocie ten esej ma być wstępem do grupy artykułów związanych z tanatologią oraz – co bliższe zachodniemu okultyzmowi – z nekromancją. Wszystkie religie zgadzają się, co do tego, że śmierć nie jest definitywnym końcem, że umiera jedynie powłoka materialna, zaś duchowa świadomość idzie dalej. Każdy system opisuje więc zjawisko exitus letalis[1] dość pobieżnie skupiając się raczej na elementach eschatologicznych. I tutaj pojawia się Buddyzm, który bardzo dokładnie opisuje anatomię umierania.

[…]

13 01, 2013

Podziały magii

By |2019-05-25T00:16:04+02:00Styczeń 13th, 2013|Teoria|4 komentarze

 

Ewolucja jest naturalnym prawem Wszechświata. W ten sposób powstały galaktyki, w ten sposób powstali ludzie. Nie ma rzeczy, która nie poddawałaby się ewolucji. Podobnie jest z magią oraz jej wizją w poszczególnych miejscach na świecie i epokach w dziejach świata. Gdy tylko człowiek przystąpił do „ubrania magii w słowa” zaczął ją szufladkować, wymyślił mnóstwo podziałów magicznych. Moim zadaniem jest omówienie kilku z nich, konkretnie trzech choć zdaję sobie sprawę, że może ich istnieć więcej – chociażby podział z Liber Kaos Keraunos Kybernatos, pominięty przeze mnie tylko dlatego, bo podział tam opisany traktuję jako podział aktów magicznych, a nie samej magii.

[…]

NEWSLETTER

Jeśli lubisz naszą stronę i chcesz dostawać powiadomienia o nowościach, zapisz się do naszego newslettera. Obiecujemy nie wysyłać SPAMu!

This website uses cookies and third party services. Rozumiem