11 11, 2017

Grimorium Verum

By |2019-05-24T21:40:52+02:0011 listopada, 2017|Grimuary, Praktyka|11 komentarzy

Przygotowanie do Magicznej Praktyki

Przygotowanie

Przed rozpoczęciem każdej operacji magicznej należy oczyścić swoje ciało, wodę którą będziemy się obmywać należy poświęcić następującą modlitwą:

Panie Boże Adonaj, który z nicości stworzyłeś człowieka na swoje podobieństwo! Ja, biedny grzesznik, błagam Cię abyś pobłogosławił i uświęcił tę wodę, tak by była ona zdrowa dla mego ciała i duszy mojej, aby wszystko co głupie i złe od nich odstąpiło. Panie Boże, mocny i niewypowiedziany, który wyprowadziłeś swój lud z ziemi Egiptu i dałeś im suchą stopą przekroczyć Morze Czerwone! Poprzez tę wodę święconą obdarz mnie czystością i odpuszczeniem grzechów, tak bym mógł stanąć przed Tobą niewinny. Amen.

Do naszej praktyki będziemy korzystali z paru przedmiotów, potrzeba tutaj poświęcenia które jednak warto włożyć w proces tworzenia narzędzi. Należy pamiętać, aby obmyć swoje ciało (pamiętając o oracji oczyszczającej) i założyć czyste ubranie. Nie należy po procesie ablucji zajmować się czymkolwiek innym niż zamierzonym działaniem magicznym aż do jego zakończenia.

Czarny Nóż do zakreślenia Kręgu

Ważne by mieć nóż zrobiony lub kupiony w dniu i godzinie Jowisza przy przybywającym Księżycu. Czarny nóż jest potrzebny do zakreślenia kręgu i jest najlepszą ochroną dla […]

10 10, 2017

Lampa Murmura – Kompletna Operacja Nekromantyczna

By |2019-05-24T21:50:22+02:0010 października, 2017|Grimuary, Nekromancja, Praktyka|4 komentarze

Lampa Murmura

Kompletna Operacja Nekromantyczna

 

Murmur to pięćdziesiąty czwarty duch opisany w pierwszej księdze Lemegetonu, Goecji. Choć czasem zwą go także Murmusem i Murmuksem. Jest on wielkim księciem i hrabią. Ukazuje się pod postacią wojownika ujeżdżającego gryfa, z koroną księcia na głowie. Kroczą przed nim jego posłańcy przy wtórze trąb. Zajmuje się nauczaniem filozofii. Może też doprowadzić dusze zmarłych przed oblicze egzorcysty i zmusić je do odpowiedzi na jego pytania. Rządzi teraz 30 legionami duchów.

Przedstawiona poniżej procedura, jeśli wypełniona ze starannością doprowadzi czarownika do wykorzystania pomocy potężnego księcia i hrabii Murmura w praktyce nekromancji. Należy tutaj zaznaczyć, że część podanych zaleceń może być modyfikowana zgodnie z własnym stylem Rzemiosła. To jest, nikt nie wymaga by czarownik stosował krąg ochronny przedstawiony w Lemegetonie, jeśli o wiele bezpieczniej czuje się w swoim własnym. O ile zaleca się przygotowanie pieczęci z metali im przypisanych, o tyle równie skuteczny jest odpowiednio przygotowany i konsekrowany dziewiczy pergamin, którego procedura przygotowania znajdzie się również w tym traktacie.

Podobnie ma się sprawa opiekuńczych duchów i bóstw czarownika. Nie ma potrzeby zwracać się do przedstawionego w Lemegetonie judaistycznego boga – szczególnie, jeśli czarownik jest związany z siłami chtonicznymi i […]

12 04, 2017

Czarostwo Kornwalijskie – Narzędzia Pellara

By |2019-05-24T23:35:49+02:0012 kwietnia, 2017|Czarostwo, Teoria|0 komentarzy

Ziemia, obserwacja, słuch, wiedza, chtoniczne siły czerwonego węża, duch, wody i wiatry to tak naprawdę najbardziej użyteczne narzędzia kornwalijskiej czarownicy/czarownika znanego też jako Pellar. Nie warto jednak zapominać o pewnych fizycznych przedmiotach, które stanowią dla nas praktyczne wsparcie. Nie są zazwyczaj to wyszukane instrumenty, pełne zdobień czy drogich wykończeń. Mówi się, że niektóre z nich cicho czekają na ciebie w zielonych kniejach, dając delikatne znaki jak do nich dotrzeć.

Stang/Gwelen i patyki

Jednym z podstawowych narzędzi “pellara” jest kostur o zwyczajowej nazwie “stang”. Kojarzyć go możemy np. z praktyk Roberta Cochrane. Jest to drewniany kij z rozwidleniem na czubku (podwójnym lub potrójnym). Zazwyczaj wykonany z jesionu, chociaż korzysta się też z innych rodzajów drewna. Często jest tak, że dana osoba ma więcej niż jeden kij do zastosowania rytualnego, przy czym każdy rodzaj drewna ma swoje własne zastosowanie, przykładowo leszczyna służy zazwyczaj do pracy dywinacyjnej. Stang używa się do zaznaczania kompasu/kręgu, kierunkowania woli oraz stanowi jego “axis mundi” lub drzewo świata (kojarzone z Yggdrasil). Symbolizuje świat niebiański (Nevek) oraz podziemia (Annown) oraz wszelkie przeciwieństwa. Może być też umieszczony w konkretnej stronie świata, w celu kontaktu z daną siłą, zazwyczaj […]

5 04, 2017

Święty Michał Archanioł

By |2019-05-24T23:55:39+02:005 kwietnia, 2017|Czarostwo, Praktyka|5 komentarzy

 

Kim jest Święty Michał Archanioł?

Święty Michał Archanioł to potężna duchowa siła, uznany przez wiele religijnych grup za najświętszą z istot w procesie kreacji. Jest on jednym z najlepiej znanych aniołów w niebiańskiej hierarchii i jest jednym z kilku wymienionych zarówno w Biblii i Koranie.

Imię Michał (hebr. מיכאל [Mîchā’ēl], gr. Μιχαήλ [Michaél], łac. Míchaël, arab. ميخائيل [Mika’il]) oznacza “któż jest jak Bóg?” Jego imię przypomina nam o pokorze, która powinna być okazana boskości. Quis ut Deus jest łacińską formą tego pytania i często ukazywana jest na tarczy – emblemacie świętego Michała Archanioła, było ono również zbornym wołaniem w wojnie przeciwko legionom Lucyfera.

Obrazy Św. Michała są łatwe do rozpoznania: jest niemal zawsze przedstawiany jako przystojny uskrzydlony mężczyzna w stroju wojskowym trzymający w swoich rękach miecz, włócznię, tarczę lub wagę, podczas gdy u jego stóp leży diabeł, pokonany po bitwie. Nawiązując do Encyklopedii Religii i Etyki James’a Hastingsa Michał posiada szmaragdowo zielone skrzydła i “szafranowe włosy, a każde z nich zawiera miliony twarzy i usta i tyleż języków, które w milionie dialektów sławią imię Allaha”.

Święto Michała Archanioła obchodzi się 29 września, który to dzień dzieli on z archaniołami Rafałem i Gabrielem.

Czemu Anioł jest także “Świętym”?

Istnieje kilka powodów […]

7 03, 2017

Wprowadzenie do Tradycyjnego Czarostwa Kornwalijskiego

By |2019-05-24T23:57:36+02:007 marca, 2017|Czarostwo|0 komentarzy

Coraz częściej słyszy się o tzw. “tradycyjnym czarostwie”, które na celu ma powracanie i czerpanie z tradycji i praktyk charakterystycznych dla danych miejsc, kultury, opartych na konkretnych źródłach etc. O samym pojęciu możecie przeczytać tutaj, w tym tekście, chciałbym się jednak skupić na praktykach magicznych pochodzących ze wschodnich terenów Wielkiej Brytanii, a konkretniej Kornwalii i jej okolic.

Patrząc na pracę i techniki pochodzące z wyżej wymienionych terenów, kojarzyć się mogą tzw. cunning folks, co nie jest w żaden sposób błędne, bo właśnie tam mieszkały takie “wiedzące” jak Tamsin Blight czy Granny Boswell. Obie z nich zyskały ogromną sławę, a ich klienci przebywali wielkie odległości, w celu zakupienia nowych charmsów lub odnowieniu starych, szczególnie w okolicach wiosny, gdyż według kornwalijskie tradycji odnawiają się wtedy siły i moce praktykujących. Już ten fakt pozwala nam zwrócić uwagę na dużą wagę ziemi otaczającej czarownika (chociaż na ziemiach wschodniego UK używało się raczej określenia “pellar”), co zobaczyć można właśnie na przykładzie dwóch z ważniejszych pojęć w opisywanym przeze mnie czarostwie: “sprowl” i “sarf ruth”.

  • Sprowl – jest życiową, twórczą […]
18 02, 2017

Święty Ekspedyt

By |2019-05-24T23:58:17+02:0018 lutego, 2017|Czarostwo, Praktyka|6 komentarzy

 

Święty Ekspedyt znany jest jako patron szybkich rozwiązań. Zanosi się do niego modlitwy wtedy, gdy wymaga się by sytuacja drastycznie i błyskawicznie zmieniła swój bieg. Czczony jest w Hiszpanii, Portugalii, Włoszech i Ameryce Łacińskiej i niezwykle szanowany w Nowym Orleanie, gdzie postrzega się go jako patrona tego miasta. Jego kaplica znajduje się w Chapel of Our Lady of Guadalupe na ulicy North Rampart. Kaplica na Rampart jest najsławniejszym miejscem kultu tego świętego. Prywatne domy, sklepy i czasem całe ulice posiadają nieoficjalne kaplice tego niezwykłego świętego.

Jest on nieoficjalnym świętym od nagłych wypadków, biznesu, sklepikarzy, studentów – generalnie każdego kto wymaga natychmiastowego rezultatu i pomocy. Ten święty jest ulubionym świętym wszelkich czarowników, po prostu bo praca z nim daje szybkie efekty, a czarownicy mają pewność, że otrzymają dokładnie to, o co proszą.

Legenda głosi, że gdy Chapel of Our Lady of Guadalpe był urządzany, ksiądz posłał aż do Hiszpanii po wielki i piękny posąg Maryi Dziewicy. Statek, który przybył dostarczył dwie wielkie skrzynie – w jednej był posąg Maryi Dziewicy, który znajduje się obecnie w kościele, a drugiej był posąg rzymskiego żołnierza. W swojej niewinnej naiwności pomylili oni instrukcję wysyłki “EXPEDITE” z imieniem świętego wizerunku w skrzyni.

Ekspedyt przedstawiany jest jako przystojny […]

22 01, 2017

Nekromancja – Rola umarłych w żywej tradycji

By |2019-09-14T19:05:16+02:0022 stycznia, 2017|Nekromancja|0 komentarzy

Twierdzę, że rola umarłych we współczesnej tradycji zachodniej magii została wykluczona w porównaniu do innych tradycji magicznych świata. W konsekwencji powstała olbrzymia przepaść w rozumieniu związków i efektów magicznych.

W swojej argumentacji kładę główny nacisk na zachodnią magię wywodzącą się z tradycji grimuarycznych, choć implikuje, że podobne efekty występują w ceremonialnej magii współczesnego okresu. Wyjątki od mojej krytyki można znaleźć w wielu dziedzinach współczesnej zachodniej magii, tak samo jak w starszym folklorze, spirytyzmie i innych. Choć ważne, że te wyjątki są oddzielne względem historycznego głównego nurtu ceremonialnej magii zachodu i ich istnienie nie zmienia postulowanej przeze mnie tezy.

Jak moje pisma wyjaśniają, tradycja grimuaryczna wcale nie wywodzi się od mitycznego Salomona, a z bardzo prawdziwych korzeni  starożytnej Grecji i późniejszego świata hellenistycznego. To stamtąd pochodzi słowo “goecja” i tamten okres podaje prawdziwy jej kontekst. Pewne historyczne elementy zostały zatarte wraz z czasem, w tym także najważniejsze z głównych pasm zachodniej magii, i ten esej stara się rozprawić z tym problemem.

Dosłownym rodowodem tradycji grimuarycznej w zgodzie z chronologią są księgi Orfickie, magiczne papirusy i bizantyjska literatura wywodząca się z nich. To źródło ostatecznie zderzyło się ze średniowiecznym Chrześcijaństwem i Renesansowym Neoplatonizmem. Wstrząsem tego zderzenia są grimuary, […]

9 08, 2016

Tradycyjne Czarostwo – Cunning Folk

By |2019-05-24T23:59:14+02:009 sierpnia, 2016|Czarostwo|2 komentarze

 

Definicja i Historia

Nikt inny nie zdefiniuje tak dobrze zjawiska Cunning Folk jak Dr. Owen Davies, badacz czarostwa i roli Wiedzących na Wyspach Brytyjskich:

Cunning Folk (Sprytni Ludzie), którzy byli znani również jako mądra-kobieta, mądry-mężczyzna, magowie i czarownicy, byli integralną częścią angielskiego społeczeństwa do początku dwudziestego wieku. Przez stulecia setki tysięcy ludzi konsultowali się z nimi w kwestii wielu problemów, ale najczęściej w sprawach sercowych, ochrony dobrobytu, zdrowia i najważniejszego – czarów. Byli oni wykształceni w wielu dziedzinach. Praktykowali ziołolecznictwo, odnajdywanie skarbów i magie miłosną. Odkrywali oni tożsamości  złodziei i przewidywali miejsca, w których można znaleźć zgubione lub skradzione dobra. Bardziej wykształceni praktykowali również astrologię, podczas gdy mniej wykształceni byli znawcami sztuki. Najbardziej lukratywnym aspektem ich dziedziny było leczenie ludzi i zwierząt na których rzucono urok, a także sprzedaż amuletów odpędzających złe uroki i chroniących przed czarami i złymi duchami.

Cunning Man jest w istocie tradycyjnym czarownikiem ludowym spotykanym w Wielkiej Brytanii. Uważa się, że ci którzy potrafili czytać i posiadali magiczne grimuary włączali je do swojego repertuaru magii ludowej. Praktyki jak i usługi różniły się w zależności od regionu. Praktyki kornwalijskich Pellar mogły być całkowicie różne jeśli porównać je do praktyk ich szkockich lub irlandzkich konfratrów. W […]

4 08, 2016

Tradycyjne Czarostwo – Źródła – Cochranizm

By |2019-05-24T23:59:32+02:004 sierpnia, 2016|Czarostwo|0 komentarzy

 

Na początku, kim był Robert Cochrane? Był to pseudonim pisarski Roya Bowersa, “sławnego” czarownika z tego samego okresu, w którym żyli Gardner, Valiente, Sanders i Sybil Leek – podczas wielkiego odrodzenia czarostwa w Brytanii. Jakkolwiek, Bowers wyróżniał się tym, że nie płynął wraz z falą Wicca, zamiast tego twierdził, że wywodzi się z rodziny praktykującej tradycyjne czarostwo w Anglii. Brał on aktywny udział w odrodzeniu czarostwa w Brytanii w 1960 roku, pisał artykuły do takich periodyków jak “The Pentagram” i “Psychic News” oraz brał udział w spotkaniach Witchcraft Research Association. Był też przyjacielem cenionych okultystów Williama Gray’a i Doreen Valiente, którzy należeli do jego kowenu, Klanu Tubal Kaina i oboje zostawili świadectwa tego jak potężne i efektywne były rytuały Cochrane’a.

Istnieje wiele legend wokół jego śmierci, ale faktem jest, że po tym jak żona Bowersa złożyła pozew o rozwód zaczął przejawiać oznaki niestabilności psychicznej i zdiagnozowano u niego depresję, na którą jego lekarz przepisał mu lit. Podczas Nocy Świętojańskiej, 23 czerwca Roy zażył śmiertelną mieszankę litu, belladonny i ciemiernika w celu popełnienia samobójstwa, zamiast tego wpadł w śpiączkę. Policja wezwana przez jego żonę odnalazła go leżącego w śpiworze na jego kanapie. Zmarł dziewięć dni później w szpitalu, dnia 9 lipca […]

23 07, 2016

Tradycyjne Czarostwo – Definicje

By |2019-05-24T23:59:54+02:0023 lipca, 2016|Czarostwo|5 komentarzy

 

Zorientowałem się jakiś czas temu, że w środowisku ezoterycznym i magicznym w Polsce nie wiele jest rzeczowych materiałów na temat czarostwa, o ile możemy znaleźć sporo informacji o new age’owych i eklektycznych papkach “czarowniczych” o tyle praktycznie zero informacji o tradycyjnym czarostwie. Postanowiłem naprawić tę sytuację (z błogosławieństwem niektórych czarowników) tworząc ten wpis. Całość materiału stworzona została na podstawie wykładu jaki dała Sarah Ann Lawles dla Simon Fraser University w marcu 2015 roku. Zapraszam do lektury.

[…]

12 04, 2016

Rytuały Odpędzające

By |2019-05-25T00:00:24+02:0012 kwietnia, 2016|Praktyka|3 komentarze

 

Geneza

Nie jest do końca wiadome skąd pierwotnie wziął się Rytuał Pentagramu. Jego źródeł możemy doszukiwać się w wielu ceremoniach i/lub modlitwach judeo – cheścijańskich.  Najpopularniejsze jest natomiast stwierdzenie, iż został on stworzony i spisany przez Zakon Złotego Brzasku (o którym od tego momentu będę pisał G.D. – Golden Dawn). Z drugiej jednak strony nie mamy pewności czy ryt ten nie został stworzony przez jedno z bractw różokrzyżowych, masonerię lub jeszcze inną organizację.

Osobiście jestem zdania iż zaklinanie żywiołów w celu poddania ich sobie, jako wstęp do większej ceremonii, było już powszechne od samych początków magii ceremonialnej, niezależnie od tego czy uważać za nią już pierwsze wymyślone przez człowieka ceremonie ku czci bóstw, czy też ustrukturyzowany system symboliczny powstały gdzieś w średniowieczu.

Już u Eliphasa Leviego w jego ,,Dogmacie i Rytuale Wysokiej Magii” w cz. II czyli ,,Rytuale” spotykamy się ze stwierdzeniem:

,,Gdy posiądzie się zdolności uodparniające na te przeciwności poprzez ćwiczenia i odwagę, będziemy w stanie naszą wolą zapanować nad żywiołami po wcześniejszym specjalnym poświęceniu powietrza, ognia, wody i ziemi. Jest to niezbędny wstęp do wszelkich magicznych operacji”.

W jego wykonaniu oznaczało to bardzo długą i skomplikowaną ceremonię, z którą polecam […]

5 03, 2016

Analiza rytuału okiem wtajemniczonego

By |2019-05-25T00:01:03+02:005 marca, 2016|Felietony|0 komentarzy

 

Tworząc ostatni wpis – tłumaczenie klątwy z Liber Falxifer postanowiłem, że może być wartościowym jeśli przedstawię analizę przykładowego rytuału, ponieważ wielu ludzi może nie widzieć zawartych w gestach i przedmiotach korespondencji służącym wypełnieniu naszego celu. Dziś pisząc ten artykuł stwierdziłem, że jako przykład najlepiej będzie właśnie wziąć ową klątwę.

Rzucenie klątwy tego rodzaju nie jest szczególnie trudne, ponieważ opiera się na zasadzie magii sympatycznej – wykorzystuje elementy korespondencyjne z duchami/bóstwami wymaganymi do rzucenia zaklęcia jak i elementy należące do ofiary – sama w sobie zakłada więc istnienie czegoś takiego jak naenergetyzowanie przedmiotów energią osób jej używających. Takie doktryny znaleźć możemy w większości systemów magicznych, więc nie jest to nowością. Ogólnym założeniem klątwy jest odegranie sceny pogrzebu naszego wroga, co ma tam miejsce – stąd jednym z elementów potrzebnych do rytuału jest mała czarna trumna.

Kolor czarny nie jest przypadkiem – raz, że sam kojarzy się poprzez nazewnictwo z czarną magią, a tym samym ze ścieżką lewej ręki – to dodatkowo w systemach energetycznych, w których stosuje się symbolikę barw, kolor czarny to kolor pochłaniający – a trumna wypełniona elementami ma pochłaniać energię życiową ofiary i przekazywać ją do grobu, w którym zostanie […]

1 03, 2016

KONCEPCJE KOSMOGONII I ANTROPOGENEZY W „POIMANDRESIE” HERMESA TRISMEGISTOSA

By |2019-05-25T00:01:40+02:001 marca, 2016|Kabała|0 komentarzy

 

KONCEPCJE KOSMOGONII I ANTROPOGENEZY W „POIMANDRESIE” HERMESA TRISMEGISTOSA

Carduelis

Hermetyzm jest gnostycką tradycją religijno-filozoficzną zapoczątkowaną w Aleksandrii, najprawdopodobniej między II a III wiekiem naszej ery. Na ten okres datuje się powstanie najstarszego zbioru tekstów greckojęzycznych, których autorstwo przypisywano Hermesowi Trzykroć Wielkiemu. Zbiór ten, nazywany Corpus Hermeticum, wraz z późniejszymi dziełami, takimi jak Tabula Smaragdina, łaciński traktat Do Asklepiosa (włączony do powyższego zbioru) oraz fragmentami z wypisów Stobajosa, tworzy kanon tekstów hermetycznych. Swojego rodzaju uzupełnieniem, rozwinięciem i interpretacją owych traktatów są renesansowe komentarze oraz księgi alchemiczne, a także pisma koptyjskie odnalezione  w Nag Hammadi[1].

[…]

16 02, 2016

Keter – Korona

By |2019-05-25T00:03:54+02:0016 lutego, 2016|Kabała|0 komentarzy

 

“Pierwsza Ścieżka zwie się Cudowną albo Mistyczną Świadomością (Najwyższą Koroną) – bo jest Światłem darzącym mocą pojmowania tej Pierwotnej Przyczyny, która nie ma początku, i jest Pierwotną Chwałą, bo żadne stworzenie nie może osiągnąć jej esencji.”
~Sefer Jecira

  • Magiczny Wizerunek: starożytny brodaty król ukazany z profilu,
  • Boskie Imię: Eheieh,
  • Archanioł: Metatron,
  • Zastęp Aniołów: Chajot ha-Kodesz (Święte Żyjące Stworzenia),
  • Mundane Chakra: Wir,
  • Cnota: Osiągnięcie. Zakończenie Wielkiego Dzieła,
  • Duchowe Doświadczenie: Unia z Bogiem,
  • Kolory:
    • Atziluth – Światłość
    • Briah – Świetlista biel
    • Yetzirah – Świetlista biel
    • Asiiah – Biel nakrapiana złotem,
    • Symbol: Punkt, punkt w kręgu, korona, swastyka.

Kether jest źródłem stworzenia, punktem, którym życie wypływa z głębin Wielkiego Nieprzejawienia. Jest to manifestacja w punkcie stającym się manifestacją, krystalizujące się centrum niebytu zawierające w sobie potencjalnie wszystko, co może nadejść. To najwyższa emanacja Boga, choć nie należy zapominać, że wszystkie sefiroty są równie święte – są bowiem emanacjami jednego Boga. A zatem Malkuth, świat fizyczny jest równie boski, co najwyższa duchowa sefira Kether, Korona Kreacji.

[…]

15 02, 2016

Nieprzejawienie i Zasłony Negatywności

By |2019-05-25T00:04:34+02:0015 lutego, 2016|Kabała|1 komentarz

 

Przed manifestacją pierwszej Sefiry istnieje Nieprzejawienie, które poprzez kondensację chmur – zasłon Negatywnej Egzystencji, wreszcie ukonkretnia Kether, pierwszy manifest manifestu Wszechświata.

Nieprzejawienie jest tym, co jest zanim cokolwiek innego istnieje, i tym, do czego wszystko co istnieje w końcu powróci. Jest Alfą i Omegą, Początkiem i Końcem. Nie jest to coś, co można wytłumaczyć, ponieważ wymyka się racjonalnemu umysłowi. Jest to koncepcja, której urąga racjonalność, ponieważ jest ona ponad racjonalnością. To może złamać racjonalnych ludzi, i prawdopodobnie dlatego Buddyzm Zen używa aforyzmów typu “wyobraź sobie dźwięk klaskania jednej dłoni”. Aby wyobrazić sobie Nieprzejawioną Istotę wymagany jest podobny “klucz” przy pracy z umysłem.

“Nieprzejawiona Istota jest czystą egzystencją. Nie możemy powiedzieć, że TO istnieje lub nie. TO nie jest manifestacją, TO JEST. TO jest źródłem, z którego wszystko powstaje. TO jest jedyną rzeczywistością. TO jest jedyną substancją. TO jako jedyne jest stabilne. Na temat tej Nieprzejawionej Istoty możemy co najwyżej powiedzieć “TO JEST”. TO jest tutaj czasownikiem “być” zwróconym ku samemu środkowi TEGO. TO jest stanem istnienia, bez jakości i historii. Nie jest to nic, co znamy, bo cokolwiek, co znamy musi być manifestacją Nieprzejawionej Istoty, a wszystko, co jest w jej manifestacji nie jest Nieprzejawione. Nieprzejawiona Istota jest […]

Go to Top