7 03, 2017

Wprowadzenie do Tradycyjnego Czarostwa Kornwalijskiego

By |2019-05-24T23:57:36+02:007 marca, 2017|Czarostwo|0 komentarzy

Coraz częściej słyszy się o tzw. “tradycyjnym czarostwie”, które na celu ma powracanie i czerpanie z tradycji i praktyk charakterystycznych dla danych miejsc, kultury, opartych na konkretnych źródłach etc. O samym pojęciu możecie przeczytać tutaj, w tym tekście, chciałbym się jednak skupić na praktykach magicznych pochodzących ze wschodnich terenów Wielkiej Brytanii, a konkretniej Kornwalii i jej okolic.

Patrząc na pracę i techniki pochodzące z wyżej wymienionych terenów, kojarzyć się mogą tzw. cunning folks, co nie jest w żaden sposób błędne, bo właśnie tam mieszkały takie “wiedzące” jak Tamsin Blight czy Granny Boswell. Obie z nich zyskały ogromną sławę, a ich klienci przebywali wielkie odległości, w celu zakupienia nowych charmsów lub odnowieniu starych, szczególnie w okolicach wiosny, gdyż według kornwalijskie tradycji odnawiają się wtedy siły i moce praktykujących. Już ten fakt pozwala nam zwrócić uwagę na dużą wagę ziemi otaczającej czarownika (chociaż na ziemiach wschodniego UK używało się raczej określenia “pellar”), co zobaczyć można właśnie na przykładzie dwóch z ważniejszych pojęć w opisywanym przeze mnie czarostwie: “sprowl” i “sarf ruth”.

  • Sprowl – jest życiową, twórczą […]
18 02, 2017

Święty Ekspedyt

By |2019-05-24T23:58:17+02:0018 lutego, 2017|Czarostwo, Praktyka|6 komentarzy

 

Święty Ekspedyt znany jest jako patron szybkich rozwiązań. Zanosi się do niego modlitwy wtedy, gdy wymaga się by sytuacja drastycznie i błyskawicznie zmieniła swój bieg. Czczony jest w Hiszpanii, Portugalii, Włoszech i Ameryce Łacińskiej i niezwykle szanowany w Nowym Orleanie, gdzie postrzega się go jako patrona tego miasta. Jego kaplica znajduje się w Chapel of Our Lady of Guadalupe na ulicy North Rampart. Kaplica na Rampart jest najsławniejszym miejscem kultu tego świętego. Prywatne domy, sklepy i czasem całe ulice posiadają nieoficjalne kaplice tego niezwykłego świętego.

Jest on nieoficjalnym świętym od nagłych wypadków, biznesu, sklepikarzy, studentów – generalnie każdego kto wymaga natychmiastowego rezultatu i pomocy. Ten święty jest ulubionym świętym wszelkich czarowników, po prostu bo praca z nim daje szybkie efekty, a czarownicy mają pewność, że otrzymają dokładnie to, o co proszą.

Legenda głosi, że gdy Chapel of Our Lady of Guadalpe był urządzany, ksiądz posłał aż do Hiszpanii po wielki i piękny posąg Maryi Dziewicy. Statek, który przybył dostarczył dwie wielkie skrzynie – w jednej był posąg Maryi Dziewicy, który znajduje się obecnie w kościele, a drugiej był posąg rzymskiego żołnierza. W swojej niewinnej naiwności pomylili oni instrukcję wysyłki “EXPEDITE” z imieniem świętego wizerunku w skrzyni.

Ekspedyt przedstawiany jest jako przystojny […]

22 01, 2017

Nekromancja – Rola umarłych w żywej tradycji

By |2019-09-14T19:05:16+02:0022 stycznia, 2017|Nekromancja|0 komentarzy

Twierdzę, że rola umarłych we współczesnej tradycji zachodniej magii została wykluczona w porównaniu do innych tradycji magicznych świata. W konsekwencji powstała olbrzymia przepaść w rozumieniu związków i efektów magicznych.

W swojej argumentacji kładę główny nacisk na zachodnią magię wywodzącą się z tradycji grimuarycznych, choć implikuje, że podobne efekty występują w ceremonialnej magii współczesnego okresu. Wyjątki od mojej krytyki można znaleźć w wielu dziedzinach współczesnej zachodniej magii, tak samo jak w starszym folklorze, spirytyzmie i innych. Choć ważne, że te wyjątki są oddzielne względem historycznego głównego nurtu ceremonialnej magii zachodu i ich istnienie nie zmienia postulowanej przeze mnie tezy.

Jak moje pisma wyjaśniają, tradycja grimuaryczna wcale nie wywodzi się od mitycznego Salomona, a z bardzo prawdziwych korzeni  starożytnej Grecji i późniejszego świata hellenistycznego. To stamtąd pochodzi słowo “goecja” i tamten okres podaje prawdziwy jej kontekst. Pewne historyczne elementy zostały zatarte wraz z czasem, w tym także najważniejsze z głównych pasm zachodniej magii, i ten esej stara się rozprawić z tym problemem.

Dosłownym rodowodem tradycji grimuarycznej w zgodzie z chronologią są księgi Orfickie, magiczne papirusy i bizantyjska literatura wywodząca się z nich. To źródło ostatecznie zderzyło się ze średniowiecznym Chrześcijaństwem i Renesansowym Neoplatonizmem. Wstrząsem tego zderzenia są grimuary, […]

9 08, 2016

Tradycyjne Czarostwo – Cunning Folk

By |2019-05-24T23:59:14+02:009 sierpnia, 2016|Czarostwo|2 komentarze

 

Definicja i Historia

Nikt inny nie zdefiniuje tak dobrze zjawiska Cunning Folk jak Dr. Owen Davies, badacz czarostwa i roli Wiedzących na Wyspach Brytyjskich:

Cunning Folk (Sprytni Ludzie), którzy byli znani również jako mądra-kobieta, mądry-mężczyzna, magowie i czarownicy, byli integralną częścią angielskiego społeczeństwa do początku dwudziestego wieku. Przez stulecia setki tysięcy ludzi konsultowali się z nimi w kwestii wielu problemów, ale najczęściej w sprawach sercowych, ochrony dobrobytu, zdrowia i najważniejszego – czarów. Byli oni wykształceni w wielu dziedzinach. Praktykowali ziołolecznictwo, odnajdywanie skarbów i magie miłosną. Odkrywali oni tożsamości  złodziei i przewidywali miejsca, w których można znaleźć zgubione lub skradzione dobra. Bardziej wykształceni praktykowali również astrologię, podczas gdy mniej wykształceni byli znawcami sztuki. Najbardziej lukratywnym aspektem ich dziedziny było leczenie ludzi i zwierząt na których rzucono urok, a także sprzedaż amuletów odpędzających złe uroki i chroniących przed czarami i złymi duchami.

Cunning Man jest w istocie tradycyjnym czarownikiem ludowym spotykanym w Wielkiej Brytanii. Uważa się, że ci którzy potrafili czytać i posiadali magiczne grimuary włączali je do swojego repertuaru magii ludowej. Praktyki jak i usługi różniły się w zależności od regionu. Praktyki kornwalijskich Pellar mogły być całkowicie różne jeśli porównać je do praktyk ich szkockich lub irlandzkich konfratrów. W […]

4 08, 2016

Tradycyjne Czarostwo – Źródła – Cochranizm

By |2019-05-24T23:59:32+02:004 sierpnia, 2016|Czarostwo|0 komentarzy

 

Na początku, kim był Robert Cochrane? Był to pseudonim pisarski Roya Bowersa, “sławnego” czarownika z tego samego okresu, w którym żyli Gardner, Valiente, Sanders i Sybil Leek – podczas wielkiego odrodzenia czarostwa w Brytanii. Jakkolwiek, Bowers wyróżniał się tym, że nie płynął wraz z falą Wicca, zamiast tego twierdził, że wywodzi się z rodziny praktykującej tradycyjne czarostwo w Anglii. Brał on aktywny udział w odrodzeniu czarostwa w Brytanii w 1960 roku, pisał artykuły do takich periodyków jak “The Pentagram” i “Psychic News” oraz brał udział w spotkaniach Witchcraft Research Association. Był też przyjacielem cenionych okultystów Williama Gray’a i Doreen Valiente, którzy należeli do jego kowenu, Klanu Tubal Kaina i oboje zostawili świadectwa tego jak potężne i efektywne były rytuały Cochrane’a.

Istnieje wiele legend wokół jego śmierci, ale faktem jest, że po tym jak żona Bowersa złożyła pozew o rozwód zaczął przejawiać oznaki niestabilności psychicznej i zdiagnozowano u niego depresję, na którą jego lekarz przepisał mu lit. Podczas Nocy Świętojańskiej, 23 czerwca Roy zażył śmiertelną mieszankę litu, belladonny i ciemiernika w celu popełnienia samobójstwa, zamiast tego wpadł w śpiączkę. Policja wezwana przez jego żonę odnalazła go leżącego w śpiworze na jego kanapie. Zmarł dziewięć dni później w szpitalu, dnia 9 lipca […]

23 07, 2016

Tradycyjne Czarostwo – Definicje

By |2019-05-24T23:59:54+02:0023 lipca, 2016|Czarostwo|5 komentarzy

 

Zorientowałem się jakiś czas temu, że w środowisku ezoterycznym i magicznym w Polsce nie wiele jest rzeczowych materiałów na temat czarostwa, o ile możemy znaleźć sporo informacji o new age’owych i eklektycznych papkach “czarowniczych” o tyle praktycznie zero informacji o tradycyjnym czarostwie. Postanowiłem naprawić tę sytuację (z błogosławieństwem niektórych czarowników) tworząc ten wpis. Całość materiału stworzona została na podstawie wykładu jaki dała Sarah Ann Lawles dla Simon Fraser University w marcu 2015 roku. Zapraszam do lektury.

[…]

12 04, 2016

Rytuały Odpędzające

By |2019-05-25T00:00:24+02:0012 kwietnia, 2016|Praktyka|3 komentarze

 

Geneza

Nie jest do końca wiadome skąd pierwotnie wziął się Rytuał Pentagramu. Jego źródeł możemy doszukiwać się w wielu ceremoniach i/lub modlitwach judeo – cheścijańskich.  Najpopularniejsze jest natomiast stwierdzenie, iż został on stworzony i spisany przez Zakon Złotego Brzasku (o którym od tego momentu będę pisał G.D. – Golden Dawn). Z drugiej jednak strony nie mamy pewności czy ryt ten nie został stworzony przez jedno z bractw różokrzyżowych, masonerię lub jeszcze inną organizację.

Osobiście jestem zdania iż zaklinanie żywiołów w celu poddania ich sobie, jako wstęp do większej ceremonii, było już powszechne od samych początków magii ceremonialnej, niezależnie od tego czy uważać za nią już pierwsze wymyślone przez człowieka ceremonie ku czci bóstw, czy też ustrukturyzowany system symboliczny powstały gdzieś w średniowieczu.

Już u Eliphasa Leviego w jego ,,Dogmacie i Rytuale Wysokiej Magii” w cz. II czyli ,,Rytuale” spotykamy się ze stwierdzeniem:

,,Gdy posiądzie się zdolności uodparniające na te przeciwności poprzez ćwiczenia i odwagę, będziemy w stanie naszą wolą zapanować nad żywiołami po wcześniejszym specjalnym poświęceniu powietrza, ognia, wody i ziemi. Jest to niezbędny wstęp do wszelkich magicznych operacji”.

W jego wykonaniu oznaczało to bardzo długą i skomplikowaną ceremonię, z którą polecam […]

5 03, 2016

Analiza rytuału okiem wtajemniczonego

By |2019-05-25T00:01:03+02:005 marca, 2016|Felietony|0 komentarzy

 

Tworząc ostatni wpis – tłumaczenie klątwy z Liber Falxifer postanowiłem, że może być wartościowym jeśli przedstawię analizę przykładowego rytuału, ponieważ wielu ludzi może nie widzieć zawartych w gestach i przedmiotach korespondencji służącym wypełnieniu naszego celu. Dziś pisząc ten artykuł stwierdziłem, że jako przykład najlepiej będzie właśnie wziąć ową klątwę.

Rzucenie klątwy tego rodzaju nie jest szczególnie trudne, ponieważ opiera się na zasadzie magii sympatycznej – wykorzystuje elementy korespondencyjne z duchami/bóstwami wymaganymi do rzucenia zaklęcia jak i elementy należące do ofiary – sama w sobie zakłada więc istnienie czegoś takiego jak naenergetyzowanie przedmiotów energią osób jej używających. Takie doktryny znaleźć możemy w większości systemów magicznych, więc nie jest to nowością. Ogólnym założeniem klątwy jest odegranie sceny pogrzebu naszego wroga, co ma tam miejsce – stąd jednym z elementów potrzebnych do rytuału jest mała czarna trumna.

Kolor czarny nie jest przypadkiem – raz, że sam kojarzy się poprzez nazewnictwo z czarną magią, a tym samym ze ścieżką lewej ręki – to dodatkowo w systemach energetycznych, w których stosuje się symbolikę barw, kolor czarny to kolor pochłaniający – a trumna wypełniona elementami ma pochłaniać energię życiową ofiary i przekazywać ją do grobu, w którym zostanie […]

1 03, 2016

KONCEPCJE KOSMOGONII I ANTROPOGENEZY W „POIMANDRESIE” HERMESA TRISMEGISTOSA

By |2019-05-25T00:01:40+02:001 marca, 2016|Kabała|0 komentarzy

 

KONCEPCJE KOSMOGONII I ANTROPOGENEZY W „POIMANDRESIE” HERMESA TRISMEGISTOSA

Carduelis

Hermetyzm jest gnostycką tradycją religijno-filozoficzną zapoczątkowaną w Aleksandrii, najprawdopodobniej między II a III wiekiem naszej ery. Na ten okres datuje się powstanie najstarszego zbioru tekstów greckojęzycznych, których autorstwo przypisywano Hermesowi Trzykroć Wielkiemu. Zbiór ten, nazywany Corpus Hermeticum, wraz z późniejszymi dziełami, takimi jak Tabula Smaragdina, łaciński traktat Do Asklepiosa (włączony do powyższego zbioru) oraz fragmentami z wypisów Stobajosa, tworzy kanon tekstów hermetycznych. Swojego rodzaju uzupełnieniem, rozwinięciem i interpretacją owych traktatów są renesansowe komentarze oraz księgi alchemiczne, a także pisma koptyjskie odnalezione  w Nag Hammadi[1].

[…]

16 02, 2016

Keter – Korona

By |2019-05-25T00:03:54+02:0016 lutego, 2016|Kabała|0 komentarzy

 

“Pierwsza Ścieżka zwie się Cudowną albo Mistyczną Świadomością (Najwyższą Koroną) – bo jest Światłem darzącym mocą pojmowania tej Pierwotnej Przyczyny, która nie ma początku, i jest Pierwotną Chwałą, bo żadne stworzenie nie może osiągnąć jej esencji.”
~Sefer Jecira

  • Magiczny Wizerunek: starożytny brodaty król ukazany z profilu,
  • Boskie Imię: Eheieh,
  • Archanioł: Metatron,
  • Zastęp Aniołów: Chajot ha-Kodesz (Święte Żyjące Stworzenia),
  • Mundane Chakra: Wir,
  • Cnota: Osiągnięcie. Zakończenie Wielkiego Dzieła,
  • Duchowe Doświadczenie: Unia z Bogiem,
  • Kolory:
    • Atziluth – Światłość
    • Briah – Świetlista biel
    • Yetzirah – Świetlista biel
    • Asiiah – Biel nakrapiana złotem,
    • Symbol: Punkt, punkt w kręgu, korona, swastyka.

Kether jest źródłem stworzenia, punktem, którym życie wypływa z głębin Wielkiego Nieprzejawienia. Jest to manifestacja w punkcie stającym się manifestacją, krystalizujące się centrum niebytu zawierające w sobie potencjalnie wszystko, co może nadejść. To najwyższa emanacja Boga, choć nie należy zapominać, że wszystkie sefiroty są równie święte – są bowiem emanacjami jednego Boga. A zatem Malkuth, świat fizyczny jest równie boski, co najwyższa duchowa sefira Kether, Korona Kreacji.

[…]

15 02, 2016

Nieprzejawienie i Zasłony Negatywności

By |2019-05-25T00:04:34+02:0015 lutego, 2016|Kabała|1 komentarz

 

Przed manifestacją pierwszej Sefiry istnieje Nieprzejawienie, które poprzez kondensację chmur – zasłon Negatywnej Egzystencji, wreszcie ukonkretnia Kether, pierwszy manifest manifestu Wszechświata.

Nieprzejawienie jest tym, co jest zanim cokolwiek innego istnieje, i tym, do czego wszystko co istnieje w końcu powróci. Jest Alfą i Omegą, Początkiem i Końcem. Nie jest to coś, co można wytłumaczyć, ponieważ wymyka się racjonalnemu umysłowi. Jest to koncepcja, której urąga racjonalność, ponieważ jest ona ponad racjonalnością. To może złamać racjonalnych ludzi, i prawdopodobnie dlatego Buddyzm Zen używa aforyzmów typu “wyobraź sobie dźwięk klaskania jednej dłoni”. Aby wyobrazić sobie Nieprzejawioną Istotę wymagany jest podobny “klucz” przy pracy z umysłem.

“Nieprzejawiona Istota jest czystą egzystencją. Nie możemy powiedzieć, że TO istnieje lub nie. TO nie jest manifestacją, TO JEST. TO jest źródłem, z którego wszystko powstaje. TO jest jedyną rzeczywistością. TO jest jedyną substancją. TO jako jedyne jest stabilne. Na temat tej Nieprzejawionej Istoty możemy co najwyżej powiedzieć “TO JEST”. TO jest tutaj czasownikiem “być” zwróconym ku samemu środkowi TEGO. TO jest stanem istnienia, bez jakości i historii. Nie jest to nic, co znamy, bo cokolwiek, co znamy musi być manifestacją Nieprzejawionej Istoty, a wszystko, co jest w jej manifestacji nie jest Nieprzejawione. Nieprzejawiona Istota jest […]

9 02, 2015

Nota o magii miłosnej

By |2019-05-25T00:05:59+02:009 lutego, 2015|Felietony|11 komentarzy

 

Ze względu, że magia miłosna pojawiła się także na naszym forum, postanowiłem napisać krótką notkę na jej temat. Nie mam zamiaru rozprawiać na temat sposobów wywołania w kimś miłości, ani technik pętania. Notka ta ma raczej być wyjaśnieniem dlaczego, na ostatnie dziewięć maili jakie dostałem w grudniu i styczniu z prośbą o rzucenie uroku bądź podanie przepisu odpowiedziałem, że nie podejmę się tego, ani nie zrobi tego nikt ze strony Aetherius.

Magia jest potężnym elementem kształtującym życie i moralność każdego maga. Im dłużej on praktykuje tym lepiej rozumie niuanse systemu działania jakim magia się kieruje, rozumie jej ograniczenia, ale przede wszystkim swoje własne. A więc jednym z powodów, dla których odmawiam rzucania uroków miłosnych jest moje osobiste ograniczenie w tej sprawie. Mój ukształtowany kręgosłup moralny uważa tę dziedzinę za niemoralną i niebezpieczną, czasem nawet bardziej od ewokacji demonów. Jak więc mógłbym wykonywać dla kogoś tego typu rytuał jeżeli sam jestem niechętnie do tego nastawiony? Taka czynność z pewnością spowodowałaby niepowodzenie całego przedsięwzięcia magicznego. Całe szczęście nie muszę tu opisywać, dlaczego miałoby moje nastawienie wpłynąć na wynik magiczny, ponieważ zrobił to świetnie Salat w artykule Błędne efekty rytuałów. Nastawienie operatora jest kluczem do sukcesu.

[…]

28 12, 2014

Magiczna Różdżka

By |2019-09-14T19:15:59+02:0028 grudnia, 2014|Felietony|4 komentarze

“Najważniejszą pomocą w magii rytualnej jest i zawsze będzie magiczna różdżka.”
Franz Bardon, Praktyka Magicznej Ewokacji

Wstęp

Każdy mag czy czarownik przedstawiany w filmach, książkach i ogólnie popkulturze posiada jeden szczególny atrybut – różdżkę. Magiczna różdżka jest tak wyraźnym narzędziem w życiu każdego praktyka magii, że nawet sceniczni kuglarze zaadaptowali używanie małych pałeczek w swoich spektaklach. Jakie jest prawdziwe znaczenie, tego, niewątpliwie potężnego narzędzia? Postaram się wam to nieco przybliżyć. Ostatnimi czasy, zmuszony byłem na poświęcenie się stworzeniu własnej różdżki, ponieważ pewne praktyki bez niej są niepełne i pozbawione ważnego czynnika. Jako iż sam nie posiadam odpowiednich narzędzi do obróbki drewna – a także, co muszę ze smutkiem przyznać i umiejętności, które zaspokoiłyby moją duszę estety – zdecydowałem się, że stworzenie fizycznej reprezentacji mojej różdżki zrzucę na barki kogoś innego. Z pomocą przyszła mi jedna z użytkowniczek naszego forum – Sibrien – która prowadzi handmade’owy sklepik i zgodziła się zrealizować moje zamówienie. Ale o tym później, najpierw należy zrozumieć, dlaczego Magiczna Różdżka jest taka ważna… […]

5 10, 2014

Święty Cyprian – Patron Nekromantów

By |2019-09-14T19:17:26+02:005 października, 2014|Nekromancja|6 komentarzy

Wprowadzenie

Żadna postać katolickiego chrześcijaństwa nie jest otoczona większą tajemnicą niż jeden z niejasnych świętych, św. Cyprian. Jako jeden z mało znanych świętych przez wiele wieków uważany był za patrona magów, pogan i nekromantów. W końcu jednak został usunięty z kalendarza katolickich obchodów. Mimo tej pozornej degradacji, św Cyprian nadal przyciąga silne poparcie i zniewala umysły tych, którzy widzą go jako punkt syntezy między religią kościoła i zakazanymi sztukami.

W przeciwieństwie do jego unikalnej pozycji jako świętego i zarazem czarownika, niewiele jest napisane o nim i to, co napisano spotkać można raczej w obcych językach (często innych nawet niż angielski), a nawet te pisma nie tłumaczą często tego jak można nawiązać więź z tym świętym oraz jak go przywoływać.

Tekst ten stara się uzupełnić te braki, źródłem tej wiedzy są informacje zebrane bezpośrednio z komunii ze świętym jak również z przekazów innych wielbicieli świętego nekromanty. Przedsięwzięcie to zrodziło się z ślubów złożonych Świętemu Cyprianowi jako zapłata za wszystkie błogosławieństwa i wsparcie jakim mnie obdarował i zawiera tłumaczenia orisons, modlitw oraz inkantacji z Włoskiego, Hiszpańskiego i Portugalskiego. […]

8 05, 2014

Kilka słów o filozofii kabalistycznej…

By |2019-05-25T00:09:36+02:008 maja, 2014|Kabała|0 komentarzy

 

Wstęp
Jak możemy poznać ostateczną Boskość? Dysponujemy zaledwie umysłami śmiertelników, którzy rozróżniają wszystko na podstawie dualizmu. Widzimy dobro i zło, ciemność i światło, żeńskość i męskość, zaś ostateczna Boskość znosi wszelkie dualizmy, staje się idealną unią. Pozostaje więc nam jedynie spekulacja, a jedynym, co możemy powiedzieć jest fakt, że Boskość jest niczym, co możemy poznać. W języku hebrajskim ta nicość nazywa się Ain. Dopóki będziemy przykładać do owej Boskości znane nam jakości w postaci jakichkolwiek wyobrażeń, będziemy starać się ograniczyć Źródło Wszystkiego. Męski Bóg ogranicza Boga do bycia nieżeńskością. Boskość obarczona jakimikolwiek limitami nie może być ostateczną Boskością. Wynika z tego, że jedyną jakością, jaką jesteśmy w stanie jej przypisać jest bezgraniczność, nieskończoność. W języku hebrajskim odpowiada jej Ain Sof. Niegdyś uważano, że ktokolwiek ujrzałby oblicze Boga, nie mógłby dłużej żyć. Tak naprawdę na naszej planecie możemy ledwie przez chwilę znieść bezpośrednie spojrzenie w Słońce, ponieważ nas oślepia. Nie możemy więc znieść patrzenia na jasne światło, tak jak nie możemy patrzeć na oblicze Boga. Zakładamy zatem, że istnieje między nimi związek i możemy pojąć, że pierwszym, niezrozumiałym i niedoświadczanym aspektem Boskości jest światło tak jasne, że przekracza granicę naszego wyobrażenia – Bezgraniczne Światło. W języku hebrajskim jest to Ain […]