10 10, 2017

Lampa Murmura – Kompletna Operacja Nekromantyczna

By |2019-05-24T21:50:22+02:0010 października, 2017|Grimuary, Nekromancja, Praktyka|4 komentarze

Lampa Murmura

Kompletna Operacja Nekromantyczna

 

Murmur to pięćdziesiąty czwarty duch opisany w pierwszej księdze Lemegetonu, Goecji. Choć czasem zwą go także Murmusem i Murmuksem. Jest on wielkim księciem i hrabią. Ukazuje się pod postacią wojownika ujeżdżającego gryfa, z koroną księcia na głowie. Kroczą przed nim jego posłańcy przy wtórze trąb. Zajmuje się nauczaniem filozofii. Może też doprowadzić dusze zmarłych przed oblicze egzorcysty i zmusić je do odpowiedzi na jego pytania. Rządzi teraz 30 legionami duchów.

Przedstawiona poniżej procedura, jeśli wypełniona ze starannością doprowadzi czarownika do wykorzystania pomocy potężnego księcia i hrabii Murmura w praktyce nekromancji. Należy tutaj zaznaczyć, że część podanych zaleceń może być modyfikowana zgodnie z własnym stylem Rzemiosła. To jest, nikt nie wymaga by czarownik stosował krąg ochronny przedstawiony w Lemegetonie, jeśli o wiele bezpieczniej czuje się w swoim własnym. O ile zaleca się przygotowanie pieczęci z metali im przypisanych, o tyle równie skuteczny jest odpowiednio przygotowany i konsekrowany dziewiczy pergamin, którego procedura przygotowania znajdzie się również w tym traktacie.

Podobnie ma się sprawa opiekuńczych duchów i bóstw czarownika. Nie ma potrzeby zwracać się do przedstawionego w Lemegetonie judaistycznego boga – szczególnie, jeśli czarownik jest związany z siłami chtonicznymi i […]

12 04, 2017

Czarostwo Kornwalijskie – Narzędzia Pellara

By |2019-05-24T23:35:49+02:0012 kwietnia, 2017|Czarostwo, Teoria|0 komentarzy

Ziemia, obserwacja, słuch, wiedza, chtoniczne siły czerwonego węża, duch, wody i wiatry to tak naprawdę najbardziej użyteczne narzędzia kornwalijskiej czarownicy/czarownika znanego też jako Pellar. Nie warto jednak zapominać o pewnych fizycznych przedmiotach, które stanowią dla nas praktyczne wsparcie. Nie są zazwyczaj to wyszukane instrumenty, pełne zdobień czy drogich wykończeń. Mówi się, że niektóre z nich cicho czekają na ciebie w zielonych kniejach, dając delikatne znaki jak do nich dotrzeć.

Stang/Gwelen i patyki

Jednym z podstawowych narzędzi “pellara” jest kostur o zwyczajowej nazwie “stang”. Kojarzyć go możemy np. z praktyk Roberta Cochrane. Jest to drewniany kij z rozwidleniem na czubku (podwójnym lub potrójnym). Zazwyczaj wykonany z jesionu, chociaż korzysta się też z innych rodzajów drewna. Często jest tak, że dana osoba ma więcej niż jeden kij do zastosowania rytualnego, przy czym każdy rodzaj drewna ma swoje własne zastosowanie, przykładowo leszczyna służy zazwyczaj do pracy dywinacyjnej. Stang używa się do zaznaczania kompasu/kręgu, kierunkowania woli oraz stanowi jego “axis mundi” lub drzewo świata (kojarzone z Yggdrasil). Symbolizuje świat niebiański (Nevek) oraz podziemia (Annown) oraz wszelkie przeciwieństwa. Może być też umieszczony w konkretnej stronie świata, w celu kontaktu z daną siłą, zazwyczaj […]

7 03, 2017

Wprowadzenie do Tradycyjnego Czarostwa Kornwalijskiego

By |2019-05-24T23:57:36+02:007 marca, 2017|Czarostwo|0 komentarzy

Coraz częściej słyszy się o tzw. “tradycyjnym czarostwie”, które na celu ma powracanie i czerpanie z tradycji i praktyk charakterystycznych dla danych miejsc, kultury, opartych na konkretnych źródłach etc. O samym pojęciu możecie przeczytać tutaj, w tym tekście, chciałbym się jednak skupić na praktykach magicznych pochodzących ze wschodnich terenów Wielkiej Brytanii, a konkretniej Kornwalii i jej okolic.

Patrząc na pracę i techniki pochodzące z wyżej wymienionych terenów, kojarzyć się mogą tzw. cunning folks, co nie jest w żaden sposób błędne, bo właśnie tam mieszkały takie “wiedzące” jak Tamsin Blight czy Granny Boswell. Obie z nich zyskały ogromną sławę, a ich klienci przebywali wielkie odległości, w celu zakupienia nowych charmsów lub odnowieniu starych, szczególnie w okolicach wiosny, gdyż według kornwalijskie tradycji odnawiają się wtedy siły i moce praktykujących. Już ten fakt pozwala nam zwrócić uwagę na dużą wagę ziemi otaczającej czarownika (chociaż na ziemiach wschodniego UK używało się raczej określenia “pellar”), co zobaczyć można właśnie na przykładzie dwóch z ważniejszych pojęć w opisywanym przeze mnie czarostwie: “sprowl” i “sarf ruth”.

  • Sprowl – jest życiową, twórczą […]
9 08, 2016

Tradycyjne Czarostwo – Cunning Folk

By |2019-05-24T23:59:14+02:009 sierpnia, 2016|Czarostwo|2 komentarze

 

Definicja i Historia

Nikt inny nie zdefiniuje tak dobrze zjawiska Cunning Folk jak Dr. Owen Davies, badacz czarostwa i roli Wiedzących na Wyspach Brytyjskich:

Cunning Folk (Sprytni Ludzie), którzy byli znani również jako mądra-kobieta, mądry-mężczyzna, magowie i czarownicy, byli integralną częścią angielskiego społeczeństwa do początku dwudziestego wieku. Przez stulecia setki tysięcy ludzi konsultowali się z nimi w kwestii wielu problemów, ale najczęściej w sprawach sercowych, ochrony dobrobytu, zdrowia i najważniejszego – czarów. Byli oni wykształceni w wielu dziedzinach. Praktykowali ziołolecznictwo, odnajdywanie skarbów i magie miłosną. Odkrywali oni tożsamości  złodziei i przewidywali miejsca, w których można znaleźć zgubione lub skradzione dobra. Bardziej wykształceni praktykowali również astrologię, podczas gdy mniej wykształceni byli znawcami sztuki. Najbardziej lukratywnym aspektem ich dziedziny było leczenie ludzi i zwierząt na których rzucono urok, a także sprzedaż amuletów odpędzających złe uroki i chroniących przed czarami i złymi duchami.

Cunning Man jest w istocie tradycyjnym czarownikiem ludowym spotykanym w Wielkiej Brytanii. Uważa się, że ci którzy potrafili czytać i posiadali magiczne grimuary włączali je do swojego repertuaru magii ludowej. Praktyki jak i usługi różniły się w zależności od regionu. Praktyki kornwalijskich Pellar mogły być całkowicie różne jeśli porównać je do praktyk ich szkockich lub irlandzkich konfratrów. W […]

4 08, 2016

Tradycyjne Czarostwo – Źródła – Cochranizm

By |2019-05-24T23:59:32+02:004 sierpnia, 2016|Czarostwo|0 komentarzy

 

Na początku, kim był Robert Cochrane? Był to pseudonim pisarski Roya Bowersa, “sławnego” czarownika z tego samego okresu, w którym żyli Gardner, Valiente, Sanders i Sybil Leek – podczas wielkiego odrodzenia czarostwa w Brytanii. Jakkolwiek, Bowers wyróżniał się tym, że nie płynął wraz z falą Wicca, zamiast tego twierdził, że wywodzi się z rodziny praktykującej tradycyjne czarostwo w Anglii. Brał on aktywny udział w odrodzeniu czarostwa w Brytanii w 1960 roku, pisał artykuły do takich periodyków jak “The Pentagram” i “Psychic News” oraz brał udział w spotkaniach Witchcraft Research Association. Był też przyjacielem cenionych okultystów Williama Gray’a i Doreen Valiente, którzy należeli do jego kowenu, Klanu Tubal Kaina i oboje zostawili świadectwa tego jak potężne i efektywne były rytuały Cochrane’a.

Istnieje wiele legend wokół jego śmierci, ale faktem jest, że po tym jak żona Bowersa złożyła pozew o rozwód zaczął przejawiać oznaki niestabilności psychicznej i zdiagnozowano u niego depresję, na którą jego lekarz przepisał mu lit. Podczas Nocy Świętojańskiej, 23 czerwca Roy zażył śmiertelną mieszankę litu, belladonny i ciemiernika w celu popełnienia samobójstwa, zamiast tego wpadł w śpiączkę. Policja wezwana przez jego żonę odnalazła go leżącego w śpiworze na jego kanapie. Zmarł dziewięć dni później w szpitalu, dnia 9 lipca […]

23 07, 2016

Tradycyjne Czarostwo – Definicje

By |2019-05-24T23:59:54+02:0023 lipca, 2016|Czarostwo|5 komentarzy

 

Zorientowałem się jakiś czas temu, że w środowisku ezoterycznym i magicznym w Polsce nie wiele jest rzeczowych materiałów na temat czarostwa, o ile możemy znaleźć sporo informacji o new age’owych i eklektycznych papkach “czarowniczych” o tyle praktycznie zero informacji o tradycyjnym czarostwie. Postanowiłem naprawić tę sytuację (z błogosławieństwem niektórych czarowników) tworząc ten wpis. Całość materiału stworzona została na podstawie wykładu jaki dała Sarah Ann Lawles dla Simon Fraser University w marcu 2015 roku. Zapraszam do lektury.

[…]

Go to Top