Główne Kroki Rytuału

Zdecydowałem się nie podawać szczegółów żadnych rytuałów. Wszystkie rytuały, w których brałem udział, zostały napisane przez jedną lub więcej uczestniczących w nich osób. Mimo, że w tym czasie były to skuteczne rytuały, to nie sądzę, że byłoby warto zachować ich literacką lub poetycką treść. Z drugiej strony większość rytuałów, w których brałem udział, jest zgodna z podstawową strukturą, która rzadko się zmieniała; tę strukturę nazwaliśmy „zasadniczymi krokami”.

Nigdy nie będzie zgody co do tego, co jest istotne w rytuale, a co nie, tak samo jak nigdy nie będzie zgody co do tego, co tworzy dobrą powieść. Nie oznacza to, że nie ma tu nic wartego nauki. Kroki, które wymieniłem poniżej, to sugestie, które mi przekazano i powstały w wyniku znacznego wglądu (nie mojego). Są one zgodne z Zachodnią tradycją magiczną, która przez tysiące lat nie zmieniła się w swej istocie i przekazuję je wam w tym samym duchu, w jakim je otrzymałem.

Oto najważniejsze kroki:

  1. Otwarcie Kręgu
  2. Otwarcie Bram
  3. Inwokacja do Mocy
  4. Oświadczenie Intencji i Poświęcenie
  5. Główny Rytuał
  6. Odprawienie Mocy
  7. Zamknięcie Bram
  8. Zamknięcie Kręgu

Krok 1: Otwarcie Kręgu

Krąg to miejsce, w którym odbywa się magiczna praca. Może to być dosłownie krąg na ziemi, może to być kościół, pierścień ułożony z kamieni lub świątynia, albo też może to być wyobrażony okrąg wyryty w aetyrze, albo może to być dowolne miejsce uświęcone tradycją.

W niektórych przypadkach Krąg tworzony jest specjalnie do pracy jednoczęściowej, a następnie zamykany, podczas gdy w innych przypadkach (np. Kościół) budynek jest konsekrowany, a cała przestrzeń wewnątrz budynku jest traktowana tak, jakby była otwartym okręgiem przez długi okres czasu.

Nie chcę zajmować się zbytnio ogólnikami, dlatego też zajmę się pospolitym przypadkiem, w którym krąg jest tworzony specjalnie dla jednoczęściowej pracy, przez okres zazwyczaj krótszy niż jeden dzień. Miejsce, dla tworzonego kręgu może być wszędzie: w pomieszczeniu, na zewnątrz, na szczycie wzgórza, w piwnicy. Może być to wyobrażone miejsce, jak na przykład rytuał przeprowadzony w świadomym śnie.

Najczęściej rytuał odbywać się będzie w pokoju w domu i pierwszą magiczną umiejętnością, jaką rozwija mag, jest możliwość przekształcenia dowolnego miejsca w świątynię. Lubię przygotowywać pokój przy pomocy jakiegoś rodzaju oczyszczania i wystarczająco czyszczę miejsce na podłodze dla prawdziwego lub wizualizowanego kręgu. Zabezpieczam pokój przed dostępem tak daleko, jak to możliwe, wyciszam telefon, mówię każdemu w domu, że jestem niedostępny i tak dalej.

Krąg jest pierwszą ważną magiczną granicą: tworzy mały obszar, w którym odbywa się magiczna praca. Mag próbuje kontrolować wszystko, co ma miejsce w Kręgu (ograniczeniu), a więc krąg o średnicy pół mili jest niepraktyczny. Krąg wyznacza granicę między resztą świata (podążającą normalną drogą), a magiczną przestrzenią, w której rzeczy zdecydowanie nie podążają tak jak zwykle (w przeciwnym razie, po pierwsze nie byłoby sensu przeprowadzać rytuału).

Jest on zaburzeniem: obszar wewnątrz kręgu jest oddzielony od reszty przestrzeni i może swobodnie podążać własną drogą. Istnieją pewne rodzaje magicznej pracy, w których posiadanie kręgu może nie być sensowne (np. praca z naturalnymi elementami świata jako całości), ale jeśli nie pracujesz z jakąś mocą już obecną w środowisku w normalnym stanie, to najlepiej pracować w kręgu.

Krąg może być wyznaczony na ziemi lub może być czymś bardziej nieuchwytnym; moją własną preferencją jest wyobrażona linia niebieskiego ognia narysowana w powietrzu. Naturą świadomości jest to, że wszystko, co uważane jest za rzeczywiste i traktowane jako rzeczywiste, zostanie ostatecznie zaakceptowane jako Rzeczywistość – dobrym tego przykładem jest idea „pieniądza”.

Z rytualnego punktu widzenia, Krąg stanowi rzeczywistą granicę i jeśli jego użyteczność ma być zachowana, powinien być traktowany z takim samym szacunkiem jak ogrodzenie zelektryfikowane. Zwierzęta, dzieci i zwykli gapie powinni być trzymani od niego z dala. Jakiekolwiek procedury odbywają się w Kręgu, to powinny odbywać się tylko wewnątrz Kręgu i w żadnym innym miejscu i odwrotnie, twoje normalne życie nie powinno Cię niepokoić w Kręgu, chyba że częścią twojej intencji jest, aby tak się stało.

Z symbolicznego punktu widzenia Krąg wyznacza nowy „krąg normalności”, krąg inny niż zwykły „krąg normalności”, który umożliwia zachowanie dwóch „obszarów świadomości” w sposób odmienny i odrębny. Mag opuszcza codzienne życie kiedy Krąg jest otwarty i powraca do niego, gdy Krąg jest zamknięty i na ten czas przyjmuje dyscyplinę myśli oraz czynu, która jest charakterystyczna dla rodzaju podejmowanej magicznej pracy; procedura ta nie różni się zbytnio od tej, która odbywa się w wielu rodzajach laboratoriów, w których naukowcy pracują z materiałami niebezpiecznymi.

Otwarcie Kręgu zazwyczaj polega na narysowaniu kręgu w powietrzu lub na ziemi, któremu towarzyszy inwokacja do duchów opiekuńczych lub mocy żywiołów czterech ćwierci świata, bądź czterech wież strażniczych, lub archaniołów, czy czegokolwiek innego. Dobrze znany Mniejszy Rytuał Pentagramu [35] może być wykorzystany jako podstawa do Kabalistycznego otwarcia kręgu. Precyzyjność metody jest mniej ważna od samego praktykowania, do momentu aż będziesz mógł to zrobić we śnie.

Istnieje jeszcze kwestia postawy: jaką postawę powinieneś przyjąć podczas otwierania Kręgu? Sugeruję, że otwarcie Kręgu powinno odbywać się z taką samą postawą jaką ma żołnierz na formalnej warcie przed budynkiem publicznym. Rodzaj rytuału, który opisuję, jest formalny. Duża część jego skuteczności wynika z jej formalności i precyzji. Na przykład, w obrębie kręgu nigdy w żadnym czasie nie skręcam ani nie poruszam się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Kiedy pracuję w grupie, jednym z najważniejszych dowódców jest wartownik dzierżący miecz, odpowiedzialny za procedurę i dyscyplinę w kręgu. Kiedy tworzysz krąg, ustanawiasz jego obrzeża pod czujnym „okiem” wszystkich strażników, których prosiłeś, by mieli oko na to co robisz, a postawa wojskowa i poczucie dyscypliny i precyzji tworzą właściwy nastrój psychologiczny.

Podczas pracy w grupie, pomocne jest gdy osoba otwierająca krąg ogłasza, że „krąg jest teraz otwarty”, ponieważ wśród obecnych osób nie powinno być wątpliwości, co do tego czy otwarcie zostało ukończone w sposób satysfakcjonujący dla osoby, która je przeprowadzała oraz czy święta przestrzeń została ustanowiona.

Krok 2: Otwarcie Bram

Bramy, o których mowa, są granicą między normalną, a magiczną świadomością. Tak jak otwarcie Kręgu ogranicza rytuał w przestrzeni, tak otwarcie Bram ogranicza rytuał w czasie. Nie każdy dokonuje otwarcia Bramy w oddzielnym działaniu, ponieważ otwarcie Kręgu można de facto uznać za otwarcie Bram, ale istnieją powody, dla których te dwie czynności są oddzielone.

Po pierwsze, wygodnie jest móc otworzyć Krąg bez wchodzenia w świadomość magiczną. Pomimo tego, co powiedziałem o nie wnoszeniu normalnej świadomości do Kręgu, to czasem te zasady są łamane i bywają chwile, kiedy do normalnej świadomości wprasza się coś nieprzyjemnego i niechcianego, a Kręgu można użyć, aby to zatrzymać – to jest jak naciąganie koca na głowę w nocy.

Po drugie, otwarcie Bram jako oddzielone działanie oznacza, że można je dostosować do określonego rodzaju magicznej świadomości, do której próbujesz wejść.

Po trzecie, jako że skarbiec bankowy i pociski międzykontynentalne posiadają po dwa klucze, tak więc rozsądne jest, aby wejście do magicznej świadomości było czymś, czego prawdopodobnie nie wykonasz z kaprysu, a im bardziej wyraziste są kroki, tym większy jest wymagany świadomy wysiłek.

Na koniec – i jest to ważny punkt – otwarcie Kręgu najlepiej przebiega w postawie żołnierskiej i przydaje się chwila wytchnienia, aby przełączyć jeden nastrój na inny potrzebny do inwokacji. Otwarcie Bram jest okazją do zrobienia tego przełączenia.

Istnieje wiele sposobów na otwarcie Bram i wiele Bram, które możesz otworzyć. Ja wyobrażam sobie bramy naprzeciwko mnie i fizycznie je otwieram, wyciągając obie ręce. Wizualizuję różne bramy dla różnych sefirot, a czasami różne bramy dla tej samej sefiry.

Krok 3: Inwokacja do Mocy

Inwokacja do Mocy jest zwykle usprawiedliwieniem dla najbardziej ciężkiej, pompatycznej, majestatycznej i napuszonej prozy, jaką kiedykolwiek napisano lub recytowano. Podręczniki o magii są pełne tych rzeczy. Jeśli inwokujesz Saturna podczas przybywającego księżyca, to możesz być usprawiedliwiony, gdy czynisz to tak jak Breżniew przemawiający do Prezydium Sowieckiej Partii Komunistycznej, ale jak w każdym innym aspekcie magii, sztuczka nie leży w tym, co robisz, ale w tym jak to robisz i niekończące się inwokacje nie są wcale dobrym rozwiązaniem. Z praktycznego poziomu, czytanie przydługiej inwokacji z kartki papieru przy słabym świetle świec będzie wymagało tyle świadomego wysiłku, że trudno jest „dać się ponieść”; lepiej jest utrzymywać rzeczy uproszczone i to do tego stopnia, abyś mógł przeprowadzić inwokację, nie myśląc o niej zbyt wiele, a wtedy pozostawi to miejsce dla o wiele ważniejszego „zmieniającego świadomość” aspektu inwokacji.

Kiedy wykonuję sefirotyczną pracę, to jako części mojej inwokacji używam sefirotycznego imienia Boga, Archanioła, Zastępu Anielskiego i tytułów sefiry, a zamiast zapamiętywać przydługie inwokacje, wkładam swój wysiłek w intonację imion.

Prawdopodobnie miałeś takie samo doświadczenie jak ja, a mianowicie kupiłeś bilet na stacji kolejowej, a potem błąkając się po niezliczonych peronach zastanawiałeś się, gdzie jest twój pociąg. Inwokacja jest jak bilet na pociąg: jeśli nie możesz znaleźć pociągu, to posiadanie biletu nie ma sensu.

Inwokacje nauczone z książek lub napisane przez innych mogą na ciebie działać bądź nie. Otwarcie Bram pozwala dotrzeć do progu magicznej świadomości, ale to inwokacja wciąga cię do pociągu i pcha cię w odpowiednie miejsce i nie jest to coś, co „po prostu się dzieje samo z siebie”, no chyba, że masz naturalne zdolności do aspektu świadomości, który inwokujesz.

Tak się jednak dzieje; ludzie mają skłonność do rozpoczynania magicznej pracy z tymi obszarami świadomości, z którymi czują się najlepiej obeznani, więc mogą osiągnąć inicjacyjny sukces. Gwałtowni, złośliwi ludzie czynią gwałtowne i złośliwe przywołania. Kochający ludzie inwokują miłość. Większość ludzi rozpoczyna swoją magiczną pracę z „darmowym biletem”, ale ogólnie rzecz biorąc, inwokowanie wymaga praktyki, a moc inwokacji pochodzi z praktyki, a nie z nieśmiertelnej prozy.

Nie mogę podać recepty na wejście w magiczną świadomość. Dobrze opracowane rytuały, praktykowane często, mają cechę przełączenia świadomości, które jest zaskakujące i nieoczekiwane. Nie wiem, dlaczego tak się dzieje; po prostu tak jest. Podejrzewam, że to szczególny charakter rytuału, sposób, w jaki wiąże się on z każdym zmysłem, jednocześnie zajmuje umysł i ciało, jego tajemnicza i niezwykła symbolika, intensywność przygotowania i wykonania, formalność procedury, obejmują uśpione części umysłu, lub przynajmniej angażują normalne jego części w nietypowy sposób[1].

Używanie rytuału do powodowania wyraźnych przełączeń w świadomości nie jest trudne; uzyskiwanie wyników których chcesz i unikanie nieoczekiwanych i niepożądanych efektów ubocznych jest trudniejsze. Rytuał nie jest racjonalną procedurą. Symbolika magii jest intuicyjna i wypływa z bardzo głębokiego źródła. Cały proces rytuału skutecznie omija umysł racjonalny, więc oczekiwanie, że wynik rytuału będzie posłuszny nakazom rozsądku, jest całkowicie nieracjonalne! Wyobrażenie konia jest tutaj odpowiedne: każdy może dostać się na grzbiet dzikiego mustanga, ale dojście do punktu, w którym koń i jeździec idą w tym samym kierunku w tym samym czasie, wymaga praktyki. Proces ograniczenia opisany w tych uwagach nie może wpływać na naturalną nieobliczalność zwierzęcia, ale przynajmniej jest to metoda zapewnienia, że koń otrzymuje wyraźną wiadomość.

Krok 4: Oświadczenie Intencji i Poświęcenie

Jeśli magicznego rytuału nie traktuje się jako formy dziwacznej rozrywki wykonywanej dla samego tylko wykonywania, to zwykle istnieje ku temu powód – uzdrowienie, wróżenie, rozwój osobisty, inicjacja i tym podobne. Jeśli jest to uzdrowienie, to zazwyczaj uzdrawianie jednej konkretnej osoby i znowu, nie jest to ogólne uzdrowienie, lecz uzdrowienie z jakiejś konkretnej dolegliwości, w ciągu pewnego okresu czasu.

Oświadczenie intencji to kulminacja procesu ograniczania, który rozpoczyna się po otwarciu Kręgu i powracając do analogii plastikowego worka, oświadczenie intencji jest jak ostrze skalpela – im precyzyjniejsza jest intencja, tym większa ilość energii rytuału stosowana jest do pojedynczego punktu.

Obserwacja, że rytuały działają lepiej, jeśli ich energia jest skupiona na intencji, jest zgodna z naszym doświadczeniem w życiu codziennym. Każda zmiana, bez względu na to, jaka jest mała lub nieistotna, ma skłonność do napotykania na sprzeciw. Jeśli chcesz zmienić markę kawy w ekspresie do kawy lub chcesz przebudować umeblowanie w biurze, to ktoś się sprzeciwi. Jeśli chcesz jeździć po nowej drodze przez wieś, to lokalni ludzie będą protestować. Jeśli chcesz podnieść podatki, wszyscy się sprzeciwiają. Im więcej osób zaangażujesz w zmianę, tym większy napotkasz sprzeciw.

Ta sama zasada obowiązuje w magii, ponieważ z magicznego punktu widzenia cała materia wszechświata jest utrzymywana w miejscu poprzez akt zbiorowej intencji obejmujący wszystko od Boga w dół. Kiedy wykonujesz rytuał, wystawiasz się przeciwko zbiorowej woli do zachowania większości rzeczy takimi, jakie są i twój rytuał odniesie sukces tylko wtedy, gdy pewne z tych rzeczy są prawdziwe:

  • Jesteś istotą o niesamowitej woli (masz największą kierownicę w autobusie).
  • Masz sojuszników (wiele osób w autobusie chce dostać się do tego samego miejsca co ty).
  • Ograniczasz swoją intencję do minimalizowania sprzeciwu (Taoistyczne szturchnięcie); kolejna analogia to przecinarka diamentowa, która wykorzystuje naturalne linie rozłupywania w celu rozszczepienia diamentu.

Niezależnie od tego który to przypadek, to sugeruję, że precyzyjność i przejrzystość intencji na ogół przynoszą lepsze rezultaty. Oto nie-magiczny przykład, który pojawia się niemal każdego dnia. Skrajna organizacja polityczna chce zostać zauważona i podkłada bombę w samochodzie. Wybuch zabija dwoje małych dzieci. Czy może to zwiększyć poziom publicznej sympatii dla ich sprawy? Wielu magów zakłada, że świat się zmieni, ponieważ tego chcą. Nie stanie się tak, ponieważ są oni z góry przegłosowani.

A więc poświęcenie. Stwarza to problem wielu magom. Problem wynika z tego, że w magii nie dostaje się czegoś za nic, a jeśli chcesz dokonać zmiany za pomocą magii, musisz za to zapłacić w jakiś sposób. Jak na razie brzmi w porządku. Pytanie brzmi: co możesz dać w zamian?

Nie możesz legalnie poświęcić niczego, co nie jest twoje, a więc odpowiedź na pytanie „co mogę poświęcić” leży w odpowiedzi na pytanie: „kim jestem i co mam dać?”. Jeśli nie popełnisz błędu, utożsamienia się ze swoim dobytkiem, zobaczysz, że jedynym poświęceniem, które możesz zrobić, jesteś ty sam, ponieważ jesteś wszystkim, co możesz dać. Każda rytualna intencja wymaga, abyś poświęcił jakąś część siebie, a jeśli nie złożysz ofiary chętnie, wówczas albo rytuał się nie powiedzie, albo cena zostanie wymuszona bez Twojego pozwolenia.

Nie musisz oddawać kufli krwi ani nerek. Każda osoba ma pewną ilość tego, co nazywam „energią życiową” – Casteneda nazywa ją „osobistą potęgą” – i możesz poświęcić część tej energii, aby zasilić rytuał. W zwykłych, przyziemnych terminach oznacza to, że przyrzekasz coś zrobić w zamian za twoją intencję i poświęcenie łączysz z intencją w taki sposób, że poświęcenie skupia energię zgodnie z kierunkiem twojej intencji. Dając prosty przykład, moja kotka była chora i nie jadła przez trzy tygodnie, więc w ostateczności, obawiając się, że umrze z głodu, przeprowadziłem rytuał, aby przywrócić jej apetyt, a jako poświęcenie nie jadłem nic przez 24 godziny. Użyłem mojego (bardzo rzeczywistego) głodu, by napędzić intencję i następnego dnia zaczęła jeść.

Idea „poświęcenia siebie” może wydawać się nieco osobliwa w dzisiejszych czasach, ponieważ nie jest modnym składnikiem większości magicznych prac lub podręczników, ale muszą istnieć tacy, którzy będą sprzeciwiać się twierdzeniu, że „nie poświęcam się mojej magicznej pracy i wciąż mam wyniki”. Może tak być, ale spójrz na to w ten sposób: każde poświęcenie, które wystarczająco uwiera, angażuje głęboki impuls w nas, aby uśmierzyć ból i mag może użyć tego impulsu, by dokonać magicznej zmiany, przez łączenie usunięcia bólu ze spełnieniem intencji.

Większość z nas jest istotami mającymi przyzwyczajenia, które czerpią pociechę i poczucie bezpieczeństwa, żyjąc własnym życiem w określony sposób, a każda zmiana tego nawyku i rutyny powoduje pewien dyskomfort i pragnienie przeciwstawienia się oraz powrotu do pierwotnego stanu; to pragnienie może zostać wykorzystane. Tak jak rytuał zamierza w jakiś sposób zmienić świat, tak też poświęcenie zmusza nas do zmiany siebie w jakiś sposób, a to wyzwala magiczną energię.

Jeśli chcesz kogoś uzdrowić, to nie rób tylko rytuału i pozostawiając go samemu sobie; stań się zaangażowany w opiekę nad nim w jakiś sposób, a aktywna troska będzie działała jako kanał dla uzdrawiającej mocy, do której się zwróciłeś. Jeśli chcesz użyć magii, aby pomóc komuś uwolnić się ze złej sytuacji, dostarcz mu także czynną, materialną pomoc. I odwrotnie, jeśli nie możesz się kłopotać by zapewnić pomoc materialną, twój rytuał zostanie zainfekowany tą samą bezwładnością i apatią. „Prawdziwa wola wyjdzie na jaw”, a w wielu przypadkach naszą prawdziwą wolą jest nie robić nic.

Z magicznej perspektywy każdy z nas jest magiczną istotą o ogromnym potencjale mocy, ale jest to negowane przez wrodzone, fanatyczne i niewiarygodnie głęboko zakorzenione pragnienie utrzymania świata w regularnej orbicie, zaspokajającej nasze własne potrzeby. Samopoświęcenie zakłóca tę równowagę i wypuszcza część tej energii, a to może być przyczyną tego, że nieegotyczne oddanie i poświęcenie siebie obecne wśród świętych ma reputację czynienia cudów.

Krok 5: Główny Rytuał

Po przywołaniu Mocy oraz po oświadczeniu intencji i poświęceniu, wydaje się, że nie ma już nic więcej do zrobienia, ale większość ludzi lubi przedłużać kontakt z Mocami przez okres czasu od kilku minut do kilku dni, aby przeprowadzić jakiś rodzaj symbolicznego rytuału. Rytuał, jak opisałem to do tej pory, może wydawać się dość nieskomplikowanym ćwiczeniem, ale tak nie jest; jest on bardziej sztuką niż nauką, ale gdy tylko Krąg i Bramy są otwarte, a Moce są obecne, to jakakolwiek istniejąca nauka ścisła, ustępuje miejsca sztuce.

Magowie operują w świecie, w którym zwykłe rzeczy mają głębokie znaczenia symboliczne lub powiązania i w swoich pracach używają wybranych konsekrowanych narzędzi lub „przedmiotów mocy”. Mag może w rytuale wykorzystać tę paletę symboli do malowania obrazu, który wyraża intencję w niewerbalny, nieracjonalny sposób i jest to zdolność  zakomunikowania intencji poprzez każdy zmysł ciała, poprzez każdy poziom umysłu, który nadaje rytuałowi mocy. Oto kilka sugestii:

  • każda sefira ma odpowiednią liczbę, która może być użyta jako podstawa dla stuknięć, gestów, dzwonków, pieczęci itp.
  • każda sefira ma powiązany kolor, który może być użyty w całym obszarze pracy: tkanina ołtarzowa, świeca (świece), sztandary, kwiaty, sznurki itp.
  • wielu okultystycznych dostawców tworzy kadzidła sefirotyczne. Jakość jest tak zmienna, że najlepiej jest wypróbować kilku dostawców i zastosować zdrowy rozsądek.
  • każda sefira ma powiązane zachowania, które mogą być użyte podczas centralnej części rytuału.
  • jeśli pracujesz z kilkoma osobami, to wtedy mogą one przejąć role od sefiry i nosić powiązane kolory itp. Na przykład, wartownik użyłby powiązań Gewurycznych, pisarz użyłby powiązań Hod.
  • każda sefira posiada broń rytualną lub „przedmioty mocy”, które można wykorzystać w sposób symboliczny.
  • każda sefira ma szeroki zakres indywidualnych powiązań, które mogą być użyte w określonych sytuacjach, np. rytuał romantycznej miłości w Necach mógłby posłużyć się kadzidłem różanym, różami, miedzianą miską miłości, winem, poświęconymi Wenus wierszem lub piosenką; niezależnie od tego, co zrobisz to trzeba wykonać …
  1. Odprawienie Mocy

Po zakończeniu rytuału Mocom składa się podziękowanie i się je odprawia. To rozpoczyna wycofywanie świadomości z powrotem do stanu sprzed rytuału.

Krok 7: Zamknięcie Bram / Zamknięcie Kręgu

Końcowe kroki to zamknięcie Bram (a zatem zamknięcie dostępu do zmienionego stanu świadomości) i zamknięcie Kręgu (a zatem powrócenie do codziennego świata). Krąg nie powinien być zamykany, jeżeli istnieje podejrzenie, że nie zostało zakończone wycofanie ze zmienionego stanu. Rozsądnie jest przeprowadzenie kontroli poprawności między zamknięciem Bram, a zamknięciem Kręgu.

Czasami zdarza się, że chociaż mag przechodzi przez kolejne etapy zamykania, to nie jest zaangażowana uwaga i mag pozostaje w zmienionym stanie. To nie jest dobry pomysł. Energia tego stanu będzie nadal przejawiać się w każdej intencji życia codziennego i zaczną się dziać wszelkiego rodzaju nieplanowane (i często niecodzienne) rzeczy.

Związanym z tym problemem (i nie jest to rzadkością) jest to, że każdy mag prędzej czy później znajdzie odmienny stan, który mu zrekompensuje pewne jego dostrzeżone nieudolności  (w taki sposób, w jaki niektórzy ludzie lubią się upijać na imprezach). Nie będzie chciał opuścić tego stanu, ponieważ sprawia, że czuje się dobrze, więc wychodzi z rytuału w zmienionym stanie, nie zdając sobie sprawy, że nie udało mu się zamknąć go poprawnie. Jest to czasami nazywane obsesją i komplikuje ona magiczną pracę.

Prawidłowe Zamknięcie jest ważne, jeśli nie chcesz skończyć jak mocno popękany garnek. Jeśli nie jesteś usatysfakcjonowany tym, że Moce nie zostały całkowicie odprawione, a Bramy poprawnie zamknięte, wróć i powtórz te kroki ponownie.

[1] Obecnie istnieją dobre dowody na to, że nasz układ węchowy jest głęboko połączony z częścią pamięciową mózgu – użycie odpowiedniego kadzidła naprawdę przenosi cię w specjalne miejsce.

Powrót do Spisu Treści

Podziel się swoją opinią...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.