9 08, 2016

Tradycyjne Czarostwo – Cunning Folk

By |2019-05-24T23:59:14+02:00Sierpień 9th, 2016|Czarostwo|2 komentarze

 

Definicja i Historia

Nikt inny nie zdefiniuje tak dobrze zjawiska Cunning Folk jak Dr. Owen Davies, badacz czarostwa i roli Wiedzących na Wyspach Brytyjskich:

Cunning Folk (Sprytni Ludzie), którzy byli znani również jako mądra-kobieta, mądry-mężczyzna, magowie i czarownicy, byli integralną częścią angielskiego społeczeństwa do początku dwudziestego wieku. Przez stulecia setki tysięcy ludzi konsultowali się z nimi w kwestii wielu problemów, ale najczęściej w sprawach sercowych, ochrony dobrobytu, zdrowia i najważniejszego – czarów. Byli oni wykształceni w wielu dziedzinach. Praktykowali ziołolecznictwo, odnajdywanie skarbów i magie miłosną. Odkrywali oni tożsamości  złodziei i przewidywali miejsca, w których można znaleźć zgubione lub skradzione dobra. Bardziej wykształceni praktykowali również astrologię, podczas gdy mniej wykształceni byli znawcami sztuki. Najbardziej lukratywnym aspektem ich dziedziny było leczenie ludzi i zwierząt na których rzucono urok, a także sprzedaż amuletów odpędzających złe uroki i chroniących przed czarami i złymi duchami.

Cunning Man jest w istocie tradycyjnym czarownikiem ludowym spotykanym w Wielkiej Brytanii. Uważa się, że ci którzy potrafili czytać i posiadali magiczne grimuary włączali je do swojego repertuaru magii ludowej. Praktyki jak i usługi różniły się w zależności od regionu. Praktyki kornwalijskich Pellar mogły być całkowicie różne jeśli porównać je do praktyk ich szkockich lub irlandzkich konfratrów. W […]

4 08, 2016

Tradycyjne Czarostwo – Źródła – Cochranizm

By |2019-05-24T23:59:32+02:00Sierpień 4th, 2016|Czarostwo|0 Comments

 

Na początku, kim był Robert Cochrane? Był to pseudonim pisarski Roya Bowersa, “sławnego” czarownika z tego samego okresu, w którym żyli Gardner, Valiente, Sanders i Sybil Leek – podczas wielkiego odrodzenia czarostwa w Brytanii. Jakkolwiek, Bowers wyróżniał się tym, że nie płynął wraz z falą Wicca, zamiast tego twierdził, że wywodzi się z rodziny praktykującej tradycyjne czarostwo w Anglii. Brał on aktywny udział w odrodzeniu czarostwa w Brytanii w 1960 roku, pisał artykuły do takich periodyków jak “The Pentagram” i “Psychic News” oraz brał udział w spotkaniach Witchcraft Research Association. Był też przyjacielem cenionych okultystów Williama Gray’a i Doreen Valiente, którzy należeli do jego kowenu, Klanu Tubal Kaina i oboje zostawili świadectwa tego jak potężne i efektywne były rytuały Cochrane’a.

Istnieje wiele legend wokół jego śmierci, ale faktem jest, że po tym jak żona Bowersa złożyła pozew o rozwód zaczął przejawiać oznaki niestabilności psychicznej i zdiagnozowano u niego depresję, na którą jego lekarz przepisał mu lit. Podczas Nocy Świętojańskiej, 23 czerwca Roy zażył śmiertelną mieszankę litu, belladonny i ciemiernika w celu popełnienia samobójstwa, zamiast tego wpadł w śpiączkę. Policja wezwana przez jego żonę odnalazła go leżącego w śpiworze na jego kanapie. Zmarł dziewięć dni później w szpitalu, dnia 9 lipca […]

23 07, 2016

Tradycyjne Czarostwo – Definicje

By |2019-05-24T23:59:54+02:00Lipiec 23rd, 2016|Czarostwo|5 komentarzy

 

Zorientowałem się jakiś czas temu, że w środowisku ezoterycznym i magicznym w Polsce nie wiele jest rzeczowych materiałów na temat czarostwa, o ile możemy znaleźć sporo informacji o new age’owych i eklektycznych papkach “czarowniczych” o tyle praktycznie zero informacji o tradycyjnym czarostwie. Postanowiłem naprawić tę sytuację (z błogosławieństwem niektórych czarowników) tworząc ten wpis. Całość materiału stworzona została na podstawie wykładu jaki dała Sarah Ann Lawles dla Simon Fraser University w marcu 2015 roku. Zapraszam do lektury.

[…]

10 04, 2016

Pathworking i podróż mentalna

By |2019-05-25T00:00:45+02:00Kwiecień 10th, 2016|Kabała|3 komentarze

 

Ze względu że pojęcie pathworkingu/ścieżkowania często pojawia się w rozmowach o pracy z tarotem jak i Drzewem Życia – nadszedł czas aby szerzej opisać to zagadnienie. Zacznę jednak od nieco szerszej perspektywy.

Czym jest podróż mentalna?

W skrócie można powiedzieć że jest to swego rodzaju wyprawa w krainę wyobraźni, chociaż jest to dosyć uproszczony opis.
Czasami gdy zamykamy oczy i o czymś marzymy, możemy sobie wyobrażać że jesteśmy w jakimś miejscu i coś robimy, np.:
– wyobrażamy sobie przebieg rozmowy kwalifikacyjnej przygotowując się na potencjalne pytania,
– wyobrażamy sobie że kłócimy się z kimś i wygrywamy na argumenty kłótnie,
– wyobrażamy sobie że jakaś znajoma laska robi nam loda 😉
itp.
odtwarzamy w głowie jakąś scenę lub ich ciąg w których uczestniczymy – jednak jak to marzenia – nie są planowane.

Podróże mentalne tymczasem są przygotowanym wcześniej wyobrażeniem (przynajmniej w pewnym stopniu) – mniej lub bardziej – ale zawsze wiadomo co jest motywem przewodnim.

Druga sprawa – podróże mentalne raczej nie służą zwykłej rozrywce. Chodzi w nich o wyobrażenie się w określonej scenerii i ‘przeżyciu’ jej – zaobserwowaniu swoich emocji, podejmowanych tam decyzji i tego na jakiej podstawie zostały podjęte. Łatwo więc wywnioskować że […]

1 03, 2016

KONCEPCJE KOSMOGONII I ANTROPOGENEZY W „POIMANDRESIE” HERMESA TRISMEGISTOSA

By |2019-05-25T00:01:40+02:00Marzec 1st, 2016|Kabała|0 Comments

 

KONCEPCJE KOSMOGONII I ANTROPOGENEZY W „POIMANDRESIE” HERMESA TRISMEGISTOSA

Carduelis

Hermetyzm jest gnostycką tradycją religijno-filozoficzną zapoczątkowaną w Aleksandrii, najprawdopodobniej między II a III wiekiem naszej ery. Na ten okres datuje się powstanie najstarszego zbioru tekstów greckojęzycznych, których autorstwo przypisywano Hermesowi Trzykroć Wielkiemu. Zbiór ten, nazywany Corpus Hermeticum, wraz z późniejszymi dziełami, takimi jak Tabula Smaragdina, łaciński traktat Do Asklepiosa (włączony do powyższego zbioru) oraz fragmentami z wypisów Stobajosa, tworzy kanon tekstów hermetycznych. Swojego rodzaju uzupełnieniem, rozwinięciem i interpretacją owych traktatów są renesansowe komentarze oraz księgi alchemiczne, a także pisma koptyjskie odnalezione  w Nag Hammadi[1].

[…]

16 02, 2016

Keter – Korona

By |2019-05-25T00:03:54+02:00Luty 16th, 2016|Kabała|0 Comments

 

“Pierwsza Ścieżka zwie się Cudowną albo Mistyczną Świadomością (Najwyższą Koroną) – bo jest Światłem darzącym mocą pojmowania tej Pierwotnej Przyczyny, która nie ma początku, i jest Pierwotną Chwałą, bo żadne stworzenie nie może osiągnąć jej esencji.”
~Sefer Jecira

  • Magiczny Wizerunek: starożytny brodaty król ukazany z profilu,
  • Boskie Imię: Eheieh,
  • Archanioł: Metatron,
  • Zastęp Aniołów: Chajot ha-Kodesz (Święte Żyjące Stworzenia),
  • Mundane Chakra: Wir,
  • Cnota: Osiągnięcie. Zakończenie Wielkiego Dzieła,
  • Duchowe Doświadczenie: Unia z Bogiem,
  • Kolory:
    • Atziluth – Światłość
    • Briah – Świetlista biel
    • Yetzirah – Świetlista biel
    • Asiiah – Biel nakrapiana złotem,
    • Symbol: Punkt, punkt w kręgu, korona, swastyka.

Kether jest źródłem stworzenia, punktem, którym życie wypływa z głębin Wielkiego Nieprzejawienia. Jest to manifestacja w punkcie stającym się manifestacją, krystalizujące się centrum niebytu zawierające w sobie potencjalnie wszystko, co może nadejść. To najwyższa emanacja Boga, choć nie należy zapominać, że wszystkie sefiroty są równie święte – są bowiem emanacjami jednego Boga. A zatem Malkuth, świat fizyczny jest równie boski, co najwyższa duchowa sefira Kether, Korona Kreacji.

[…]

15 02, 2016

Nieprzejawienie i Zasłony Negatywności

By |2019-05-25T00:04:34+02:00Luty 15th, 2016|Kabała|1 Comment

 

Przed manifestacją pierwszej Sefiry istnieje Nieprzejawienie, które poprzez kondensację chmur – zasłon Negatywnej Egzystencji, wreszcie ukonkretnia Kether, pierwszy manifest manifestu Wszechświata.

Nieprzejawienie jest tym, co jest zanim cokolwiek innego istnieje, i tym, do czego wszystko co istnieje w końcu powróci. Jest Alfą i Omegą, Początkiem i Końcem. Nie jest to coś, co można wytłumaczyć, ponieważ wymyka się racjonalnemu umysłowi. Jest to koncepcja, której urąga racjonalność, ponieważ jest ona ponad racjonalnością. To może złamać racjonalnych ludzi, i prawdopodobnie dlatego Buddyzm Zen używa aforyzmów typu “wyobraź sobie dźwięk klaskania jednej dłoni”. Aby wyobrazić sobie Nieprzejawioną Istotę wymagany jest podobny “klucz” przy pracy z umysłem.

“Nieprzejawiona Istota jest czystą egzystencją. Nie możemy powiedzieć, że TO istnieje lub nie. TO nie jest manifestacją, TO JEST. TO jest źródłem, z którego wszystko powstaje. TO jest jedyną rzeczywistością. TO jest jedyną substancją. TO jako jedyne jest stabilne. Na temat tej Nieprzejawionej Istoty możemy co najwyżej powiedzieć “TO JEST”. TO jest tutaj czasownikiem “być” zwróconym ku samemu środkowi TEGO. TO jest stanem istnienia, bez jakości i historii. Nie jest to nic, co znamy, bo cokolwiek, co znamy musi być manifestacją Nieprzejawionej Istoty, a wszystko, co jest w jej manifestacji nie jest Nieprzejawione. Nieprzejawiona Istota jest […]

5 10, 2014

Święty Cyprian – Patron Nekromantów

By |2019-05-25T00:08:50+02:00Październik 5th, 2014|Nekromancja|6 komentarzy

Wprowadzenie

Żadna postać katolickiego chrześcijaństwa nie jest otoczona większą tajemnicą niż jeden z niejasnych świętych, św. Cyprian. Jako jeden z mało znanych świętych przez wiele wieków uważany był za patrona magów, pogan i nekromantów. W końcu jednak został usunięty z kalendarza katolickich obchodów. Mimo tej pozornej degradacji, św Cyprian nadal przyciąga silne poparcie i zniewala umysły tych, którzy widzą go jako punkt syntezy między religią kościoła i zakazanymi sztukami.

W przeciwieństwie do jego unikalnej pozycji jako świętego i zarazem czarownika, niewiele jest napisane o nim i to, co napisano spotkać można raczej w obcych językach (często innych nawet niż angielski), a nawet te pisma nie tłumaczą często tego jak można nawiązać więź z tym świętym oraz jak go przywoływać.

Tekst ten stara się uzupełnić te braki, źródłem tej wiedzy są informacje zebrane bezpośrednio z komunii ze świętym jak również z przekazów innych wielbicieli świętego nekromanty. Przedsięwzięcie to zrodziło się z ślubów złożonych Świętemu Cyprianowi jako zapłata za wszystkie błogosławieństwa i wsparcie jakim mnie obdarował i zawiera tłumaczenia orisons, modlitw oraz inkantacji z Włoskiego, Hiszpańskiego i Portugalskiego. […]

8 05, 2014

Kilka słów o filozofii kabalistycznej…

By |2019-05-25T00:09:36+02:00Maj 8th, 2014|Kabała|0 Comments

 

Wstęp
Jak możemy poznać ostateczną Boskość? Dysponujemy zaledwie umysłami śmiertelników, którzy rozróżniają wszystko na podstawie dualizmu. Widzimy dobro i zło, ciemność i światło, żeńskość i męskość, zaś ostateczna Boskość znosi wszelkie dualizmy, staje się idealną unią. Pozostaje więc nam jedynie spekulacja, a jedynym, co możemy powiedzieć jest fakt, że Boskość jest niczym, co możemy poznać. W języku hebrajskim ta nicość nazywa się Ain. Dopóki będziemy przykładać do owej Boskości znane nam jakości w postaci jakichkolwiek wyobrażeń, będziemy starać się ograniczyć Źródło Wszystkiego. Męski Bóg ogranicza Boga do bycia nieżeńskością. Boskość obarczona jakimikolwiek limitami nie może być ostateczną Boskością. Wynika z tego, że jedyną jakością, jaką jesteśmy w stanie jej przypisać jest bezgraniczność, nieskończoność. W języku hebrajskim odpowiada jej Ain Sof. Niegdyś uważano, że ktokolwiek ujrzałby oblicze Boga, nie mógłby dłużej żyć. Tak naprawdę na naszej planecie możemy ledwie przez chwilę znieść bezpośrednie spojrzenie w Słońce, ponieważ nas oślepia. Nie możemy więc znieść patrzenia na jasne światło, tak jak nie możemy patrzeć na oblicze Boga. Zakładamy zatem, że istnieje między nimi związek i możemy pojąć, że pierwszym, niezrozumiałym i niedoświadczanym aspektem Boskości jest światło tak jasne, że przekracza granicę naszego wyobrażenia – Bezgraniczne Światło. W języku hebrajskim jest to Ain […]

17 04, 2013

Tarot – wstęp

By |2019-05-25T00:14:39+02:00Kwiecień 17th, 2013|Dywinacja|3 komentarze

 

Współcześnie karty Tarota funkcjonują jako przedmiot, do którego może sięgnąć każdy. Można postawić pytanie, czy każdy powinien.
Poniżej prezentuję podstawowe, wstępne informacje na temat kart oraz garść rozważań dotyczących ich umiejscowienia we współczesnym świecie oraz tego, na czym skupiać będą się moje kolejne artykuły dotyczące Tarota.

Tarot składa się z 78 kart. 56 Minor Arcana i 22 Major Arcana. Arcana, czyli tajemnice. Mniejsze podzielone są na cztery dwory: buławy/różdżki/pałki (ogień/powietrze, choleryk), kielichy/puchary (woda, melancholik), miecze (powietrze/ogień, sangwinik), denary/pentakle (ziemia, flegmatyk). Każdy z dworów posiada asa, karty numeryczne od 2 do 10, waleta/pazia, rycerza, królową oraz króla. Szczegółową symbolikę rozwinę w innym tekście wliczającym się w ten cykl artykułów.

[…]

11 04, 2013

Nekromancja – konstytucja człowieka

By |2019-05-25T00:14:56+02:00Kwiecień 11th, 2013|Nekromancja|3 komentarze

 

Poprzez słowo konstytucja zawarte w tytule tego artykułu mam na myśli całościowe, pełne rozumienie ludzkiej istoty, prościej mówiąc, słowo to odnosi się do ciał jakie człowiek posiada lub posiadać może – w zależności od modelu, filozofii i religii jaką przyjmiemy w danym momencie do danych praktyk. Pragnę więc omówić na kilku wybranych przykładach postrzeganie człowieka jako istoty całościowej, zarówno fizycznej jak i subtelnej w różnych kulturach.

[…]

30 03, 2013

Nekromancja: Wstęp

By |2019-05-25T00:15:12+02:00Marzec 30th, 2013|Nekromancja|2 komentarze

220px-Hel

  „Czy znacie starą władczynię świata, starą niezmordowaną wędrowczynię? Wszystkie palące namiętności, wszystkie egoistyczne chęci, wszystkie nieokiełznane siły ludzkości, wszystkie tyrańskie słabości, kroczą przed chciwą posiadaczką naszego padołu boleści i z kosami w rękach zbierają swoje wieczne żniwo. Królowa jest stara jak czas, ale jej szkielet przyodziany jest jeszcze w ruiny kobiecej piękności, którą odbiera zakochanej w sobie młodości.
Jej głowę zdobią zimne włosy, które do niej nie należą. Od usianych gwiazdami włosów Beryniki aż do przedwcześnie posiwiałych włosów, które ściął kat z głowy Marii Antoniny, zdobi się owa grabieżczyni ukoronowanych głów szatami królowych. Jej zetlałe lodowate ciało okrywają spłowiałe błyskotki i podarta chusta. Jej ręce ozdobione pierścieniami trzymają diadem i sztylety, berła i piszczele, kamienie i popiół. Kiedy nadchodzi, wtedy bramy otwierają się same, przechodzi przez mury i dociera do samej alkowy króla; wyzyskiwaczy żyjących z […]

14 01, 2013

Anatomia Umierania

By |2019-05-25T00:15:51+02:00Styczeń 14th, 2013|Nekromancja|1 Comment

 

„Ngo-śes-pa dang grol-ba dus-mnyam-du ‘ong-ngo
Ze zrozumieniem przychodzi wyzwolenie.”
Bar-do Thos-grol

 

Nie znajdziemy żadnej innej tradycji filozoficznej czy religijnej, w której do śmierci przywiązywano by tak niewielką wagę i znano jej anatomię tak dokładnie jak w filozofii Buddyzmu. Chciałbym więc, by ten artykuł, mimo, że w swojej naturze nie jest poświęcony tematyce wyłącznie okultystycznej (przynajmniej z punktu widzenia zachodniej tradycji magii) ukazał Wam ideę śmierci jako inicjacji prowadzącej do oświecenia, czy też wyzwolenia. W pierwotnej istocie ten esej ma być wstępem do grupy artykułów związanych z tanatologią oraz – co bliższe zachodniemu okultyzmowi – z nekromancją. Wszystkie religie zgadzają się, co do tego, że śmierć nie jest definitywnym końcem, że umiera jedynie powłoka materialna, zaś duchowa świadomość idzie dalej. Każdy system opisuje więc zjawisko exitus letalis[1] dość pobieżnie skupiając się raczej na elementach eschatologicznych. I tutaj pojawia się Buddyzm, który bardzo dokładnie opisuje anatomię umierania.

[…]

NEWSLETTER

Jeśli lubisz naszą stronę i chcesz dostawać powiadomienia o nowościach, zapisz się do naszego newslettera. Obiecujemy nie wysyłać SPAMu!

This website uses cookies and third party services. Rozumiem