About Rasphul

27-latek, wtajemniczany w Arkana od dziecka, praktykowałem Magię Ceremonialną tradycji Golden Dawn, Kabałę, Eklektyczne praktyki czarownicze, hoodoo. Ukończyłem kurs Kraiga "Magija Współczesna" oraz większą część kursu "Wtajemniczenie do Hermetyzmu" Franza Bardona. Obecnie analizuję tradycyjne praktyki czarownicze na terenie Wielkiej Brytanii, praktykuję nekromancję w oparciu o kult Senora la Muerte i Św. Cypriana. Motto magiczne: "Umocnij swoją Świątynię, a Twoje Imperium powstanie wokół Ciebie."
5 03, 2016

Analiza rytuału okiem wtajemniczonego

By |2019-05-25T00:01:03+02:00Marzec 5th, 2016|Felietony|0 Comments

 

Tworząc ostatni wpis – tłumaczenie klątwy z Liber Falxifer postanowiłem, że może być wartościowym jeśli przedstawię analizę przykładowego rytuału, ponieważ wielu ludzi może nie widzieć zawartych w gestach i przedmiotach korespondencji służącym wypełnieniu naszego celu. Dziś pisząc ten artykuł stwierdziłem, że jako przykład najlepiej będzie właśnie wziąć ową klątwę.

Rzucenie klątwy tego rodzaju nie jest szczególnie trudne, ponieważ opiera się na zasadzie magii sympatycznej – wykorzystuje elementy korespondencyjne z duchami/bóstwami wymaganymi do rzucenia zaklęcia jak i elementy należące do ofiary – sama w sobie zakłada więc istnienie czegoś takiego jak naenergetyzowanie przedmiotów energią osób jej używających. Takie doktryny znaleźć możemy w większości systemów magicznych, więc nie jest to nowością. Ogólnym założeniem klątwy jest odegranie sceny pogrzebu naszego wroga, co ma tam miejsce – stąd jednym z elementów potrzebnych do rytuału jest mała czarna trumna.

Kolor czarny nie jest przypadkiem – raz, że sam kojarzy się poprzez nazewnictwo z czarną magią, a tym samym ze ścieżką lewej ręki – to dodatkowo w systemach energetycznych, w których stosuje się symbolikę barw, kolor czarny to kolor pochłaniający – a trumna wypełniona elementami ma pochłaniać energię życiową ofiary i przekazywać ją do grobu, w którym zostanie […]

1 03, 2016

KONCEPCJE KOSMOGONII I ANTROPOGENEZY W „POIMANDRESIE” HERMESA TRISMEGISTOSA

By |2019-05-25T00:01:40+02:00Marzec 1st, 2016|Kabała|0 Comments

 

KONCEPCJE KOSMOGONII I ANTROPOGENEZY W „POIMANDRESIE” HERMESA TRISMEGISTOSA

Carduelis

Hermetyzm jest gnostycką tradycją religijno-filozoficzną zapoczątkowaną w Aleksandrii, najprawdopodobniej między II a III wiekiem naszej ery. Na ten okres datuje się powstanie najstarszego zbioru tekstów greckojęzycznych, których autorstwo przypisywano Hermesowi Trzykroć Wielkiemu. Zbiór ten, nazywany Corpus Hermeticum, wraz z późniejszymi dziełami, takimi jak Tabula Smaragdina, łaciński traktat Do Asklepiosa (włączony do powyższego zbioru) oraz fragmentami z wypisów Stobajosa, tworzy kanon tekstów hermetycznych. Swojego rodzaju uzupełnieniem, rozwinięciem i interpretacją owych traktatów są renesansowe komentarze oraz księgi alchemiczne, a także pisma koptyjskie odnalezione  w Nag Hammadi[1].

[…]

16 02, 2016

Keter – Korona

By |2019-05-25T00:03:54+02:00Luty 16th, 2016|Kabała|0 Comments

 

“Pierwsza Ścieżka zwie się Cudowną albo Mistyczną Świadomością (Najwyższą Koroną) – bo jest Światłem darzącym mocą pojmowania tej Pierwotnej Przyczyny, która nie ma początku, i jest Pierwotną Chwałą, bo żadne stworzenie nie może osiągnąć jej esencji.”
~Sefer Jecira

  • Magiczny Wizerunek: starożytny brodaty król ukazany z profilu,
  • Boskie Imię: Eheieh,
  • Archanioł: Metatron,
  • Zastęp Aniołów: Chajot ha-Kodesz (Święte Żyjące Stworzenia),
  • Mundane Chakra: Wir,
  • Cnota: Osiągnięcie. Zakończenie Wielkiego Dzieła,
  • Duchowe Doświadczenie: Unia z Bogiem,
  • Kolory:
    • Atziluth – Światłość
    • Briah – Świetlista biel
    • Yetzirah – Świetlista biel
    • Asiiah – Biel nakrapiana złotem,
    • Symbol: Punkt, punkt w kręgu, korona, swastyka.

Kether jest źródłem stworzenia, punktem, którym życie wypływa z głębin Wielkiego Nieprzejawienia. Jest to manifestacja w punkcie stającym się manifestacją, krystalizujące się centrum niebytu zawierające w sobie potencjalnie wszystko, co może nadejść. To najwyższa emanacja Boga, choć nie należy zapominać, że wszystkie sefiroty są równie święte – są bowiem emanacjami jednego Boga. A zatem Malkuth, świat fizyczny jest równie boski, co najwyższa duchowa sefira Kether, Korona Kreacji.

[…]

15 02, 2016

Nieprzejawienie i Zasłony Negatywności

By |2019-05-25T00:04:34+02:00Luty 15th, 2016|Kabała|1 Comment

 

Przed manifestacją pierwszej Sefiry istnieje Nieprzejawienie, które poprzez kondensację chmur – zasłon Negatywnej Egzystencji, wreszcie ukonkretnia Kether, pierwszy manifest manifestu Wszechświata.

Nieprzejawienie jest tym, co jest zanim cokolwiek innego istnieje, i tym, do czego wszystko co istnieje w końcu powróci. Jest Alfą i Omegą, Początkiem i Końcem. Nie jest to coś, co można wytłumaczyć, ponieważ wymyka się racjonalnemu umysłowi. Jest to koncepcja, której urąga racjonalność, ponieważ jest ona ponad racjonalnością. To może złamać racjonalnych ludzi, i prawdopodobnie dlatego Buddyzm Zen używa aforyzmów typu “wyobraź sobie dźwięk klaskania jednej dłoni”. Aby wyobrazić sobie Nieprzejawioną Istotę wymagany jest podobny “klucz” przy pracy z umysłem.

“Nieprzejawiona Istota jest czystą egzystencją. Nie możemy powiedzieć, że TO istnieje lub nie. TO nie jest manifestacją, TO JEST. TO jest źródłem, z którego wszystko powstaje. TO jest jedyną rzeczywistością. TO jest jedyną substancją. TO jako jedyne jest stabilne. Na temat tej Nieprzejawionej Istoty możemy co najwyżej powiedzieć “TO JEST”. TO jest tutaj czasownikiem “być” zwróconym ku samemu środkowi TEGO. TO jest stanem istnienia, bez jakości i historii. Nie jest to nic, co znamy, bo cokolwiek, co znamy musi być manifestacją Nieprzejawionej Istoty, a wszystko, co jest w jej manifestacji nie jest Nieprzejawione. Nieprzejawiona Istota jest […]

9 02, 2015

Nota o magii miłosnej

By |2019-05-25T00:05:59+02:00Luty 9th, 2015|Felietony|11 komentarzy

 

Ze względu, że magia miłosna pojawiła się także na naszym forum, postanowiłem napisać krótką notkę na jej temat. Nie mam zamiaru rozprawiać na temat sposobów wywołania w kimś miłości, ani technik pętania. Notka ta ma raczej być wyjaśnieniem dlaczego, na ostatnie dziewięć maili jakie dostałem w grudniu i styczniu z prośbą o rzucenie uroku bądź podanie przepisu odpowiedziałem, że nie podejmę się tego, ani nie zrobi tego nikt ze strony Aetherius.

Magia jest potężnym elementem kształtującym życie i moralność każdego maga. Im dłużej on praktykuje tym lepiej rozumie niuanse systemu działania jakim magia się kieruje, rozumie jej ograniczenia, ale przede wszystkim swoje własne. A więc jednym z powodów, dla których odmawiam rzucania uroków miłosnych jest moje osobiste ograniczenie w tej sprawie. Mój ukształtowany kręgosłup moralny uważa tę dziedzinę za niemoralną i niebezpieczną, czasem nawet bardziej od ewokacji demonów. Jak więc mógłbym wykonywać dla kogoś tego typu rytuał jeżeli sam jestem niechętnie do tego nastawiony? Taka czynność z pewnością spowodowałaby niepowodzenie całego przedsięwzięcia magicznego. Całe szczęście nie muszę tu opisywać, dlaczego miałoby moje nastawienie wpłynąć na wynik magiczny, ponieważ zrobił to świetnie Salat w artykule Błędne efekty rytuałów. Nastawienie operatora jest kluczem do sukcesu.

[…]

28 12, 2014

Magiczna Różdżka

By |2019-05-25T00:06:58+02:00Grudzień 28th, 2014|Felietony|4 komentarze

 

“Najważniejszą pomocą w magii rytualnej jest i zawsze będzie magiczna różdżka.”
Franz Bardon, Praktyka Magicznej Ewokacji

 

Wstęp

Każdy mag czy czarownik przedstawiany w filmach, książkach i ogólnie popkulturze posiada jeden szczególny atrybut – różdżkę. Magiczna różdżka jest tak wyraźnym narzędziem w życiu każdego praktyka magii, że nawet sceniczni kuglarze zaadaptowali używanie małych pałeczek w swoich spektaklach. Jakie jest prawdziwe znaczenie, tego, niewątpliwie potężnego narzędzia? Postaram się wam to nieco przybliżyć. Ostatnimi czasy, zmuszony byłem na poświęcenie się stworzeniu własnej różdżki, ponieważ pewne praktyki bez niej są niepełne i pozbawione ważnego czynnika. Jako iż sam nie posiadam odpowiednich narzędzi do obróbki drewna – a także, co muszę ze smutkiem przyznać i umiejętności, które zaspokoiłyby moją duszę estety – zdecydowałem się, że stworzenie fizycznej reprezentacji mojej różdżki zrzucę na barki kogoś innego. Z pomocą przyszła mi jedna z użytkowniczek naszego forum – Sibrien – która prowadzi handmade’owy sklepik i zgodziła się zrealizować moje zamówienie. Ale o tym później, najpierw należy zrozumieć, dlaczego Magiczna Różdżka jest taka ważna… […]

5 10, 2014

Święty Cyprian – Patron Nekromantów

By |2019-05-25T00:08:50+02:00Październik 5th, 2014|Nekromancja|6 komentarzy

Wprowadzenie

Żadna postać katolickiego chrześcijaństwa nie jest otoczona większą tajemnicą niż jeden z niejasnych świętych, św. Cyprian. Jako jeden z mało znanych świętych przez wiele wieków uważany był za patrona magów, pogan i nekromantów. W końcu jednak został usunięty z kalendarza katolickich obchodów. Mimo tej pozornej degradacji, św Cyprian nadal przyciąga silne poparcie i zniewala umysły tych, którzy widzą go jako punkt syntezy między religią kościoła i zakazanymi sztukami.

W przeciwieństwie do jego unikalnej pozycji jako świętego i zarazem czarownika, niewiele jest napisane o nim i to, co napisano spotkać można raczej w obcych językach (często innych nawet niż angielski), a nawet te pisma nie tłumaczą często tego jak można nawiązać więź z tym świętym oraz jak go przywoływać.

Tekst ten stara się uzupełnić te braki, źródłem tej wiedzy są informacje zebrane bezpośrednio z komunii ze świętym jak również z przekazów innych wielbicieli świętego nekromanty. Przedsięwzięcie to zrodziło się z ślubów złożonych Świętemu Cyprianowi jako zapłata za wszystkie błogosławieństwa i wsparcie jakim mnie obdarował i zawiera tłumaczenia orisons, modlitw oraz inkantacji z Włoskiego, Hiszpańskiego i Portugalskiego. […]

8 05, 2014

Kilka słów o filozofii kabalistycznej…

By |2019-05-25T00:09:36+02:00Maj 8th, 2014|Kabała|0 Comments

 

Wstęp
Jak możemy poznać ostateczną Boskość? Dysponujemy zaledwie umysłami śmiertelników, którzy rozróżniają wszystko na podstawie dualizmu. Widzimy dobro i zło, ciemność i światło, żeńskość i męskość, zaś ostateczna Boskość znosi wszelkie dualizmy, staje się idealną unią. Pozostaje więc nam jedynie spekulacja, a jedynym, co możemy powiedzieć jest fakt, że Boskość jest niczym, co możemy poznać. W języku hebrajskim ta nicość nazywa się Ain. Dopóki będziemy przykładać do owej Boskości znane nam jakości w postaci jakichkolwiek wyobrażeń, będziemy starać się ograniczyć Źródło Wszystkiego. Męski Bóg ogranicza Boga do bycia nieżeńskością. Boskość obarczona jakimikolwiek limitami nie może być ostateczną Boskością. Wynika z tego, że jedyną jakością, jaką jesteśmy w stanie jej przypisać jest bezgraniczność, nieskończoność. W języku hebrajskim odpowiada jej Ain Sof. Niegdyś uważano, że ktokolwiek ujrzałby oblicze Boga, nie mógłby dłużej żyć. Tak naprawdę na naszej planecie możemy ledwie przez chwilę znieść bezpośrednie spojrzenie w Słońce, ponieważ nas oślepia. Nie możemy więc znieść patrzenia na jasne światło, tak jak nie możemy patrzeć na oblicze Boga. Zakładamy zatem, że istnieje między nimi związek i możemy pojąć, że pierwszym, niezrozumiałym i niedoświadczanym aspektem Boskości jest światło tak jasne, że przekracza granicę naszego wyobrażenia – Bezgraniczne Światło. W języku hebrajskim jest to Ain […]

20 04, 2014

Definiowanie Magii

By |2019-05-25T00:09:52+02:00Kwiecień 20th, 2014|Felietony|3 komentarze

 

Gdy zorientowałem się dziś, że na Aetheriusie mimo dużej ilości artykułów poświęconych zagadnieniom magicznym, nie znajduje się żaden wpis traktujący o definiowaniu magii, postanowiłem naprawić ten błąd. Wielokrotnie pisałem na temat tego czym magia jest na licznych forach ezoteryczny. Tutaj więc dokonam kondensacji tej wiedzy w jak największym skrócie i przystępnej formie.

Należy pamiętać, że magia jest zjawiskiem wszechobecnym, ale jej zdefiniowanie jest bardzo trudne, każdy właściwie  z czasem tworzy własne określenie magii.  Przyjrzyjmy się na początku etymologii.

Etymologiczne znaczenie „magii”

Słowo ‘magia’ pochodzi pierwotnie od Magów (staroperskie maguš, gr.μάγος), astrologów-kapłanów Zoroastryzmu z ludu Medów. W okresie hellenistycznym, greckie μάγος (magos) mogło być używane jako przymiotnik, lecz przymiotnik μαγικός (magikos, łac. magicus) również jest potwierdzony jako używany w I wieku (Plutarch), typowo występujący w rodzaju żeńskim,  w sformułowaniu μαγική τέχνη (magike techne, łac. ars magica) „magiczna sztuka”. Słowo magic weszło w użytek w jęz. angielskim pod koniec XIV wieku., pochodząc od starofrancuskiego słowa magique. Należy podkreślić, iż w języku angielskim na określenie prawdziwej magii, a nie iluzjonistycznych sztuczek, Aleister Crowley wprowadził określenie „Magick” (dodał literę „k” do słowa „Magic”). W języku polskim zaś wciąż najpopularniejsze jest to pierwsze określenie („magia”) na określenie obydwu pojęć, tym […]

17 03, 2014

Jak powinien wyglądać rytuał?

By |2019-05-25T00:10:18+02:00Marzec 17th, 2014|Praktyka|1 Comment

 

Jakiś czas temu napisała do mnie pewna kobieta z prośbą o pomoc. Pomocą ową miała być ekspertyza w sprawie poprawności rytuału. Kobieta ta zakupiła go od pewnej wróżki i rytuał ten miał pomóc jej w odzyskaniu męża. Oczywiście rytuał nie powiódł się (na chwilę obecną) i pojawiło się pytanie “czy winny jest rytuał?”

Udzielając odpowiedzi błyskawicznie wyjaśniłem, że winą za niepowodzenie rytuału zazwyczaj obarcza się wykonującego – jednak w tym wypadku, oprócz tego, że wina leżała po jej stronie, ewidentnie rytuał był kiepski. Całe to wydarzenie natchnęło mnie do napisania osobnego artykułu na temat tego, jak rytuał powinien wyglądać i jakie składniki w sobie zawierać. Na całe szczęście nie musiałem tworzyć na nowo jakiegoś rytuału, tylko zdecydowałem się wykorzystać stary rytuał zaprzysiężenia z czasów istnienia Kręgu Ars Magna. Oczywiście odrobinę go zmodyfikowałem dla potrzeb tego artykułu.

[…]

6 03, 2014

Magiczny Krąg

By |2019-05-25T00:12:45+02:00Marzec 6th, 2014|Teoria|7 komentarzy

 

Magiczny Krąg

Wstęp

Jednym z głównych elementów kojarzonych z magią jest zaraz obok różdżki Magiczny Krąg. Tej nocy właśnie chciałbym rzucić nieco światła na ten twór, który w ogólnym ezoterycznym przeświadczeniu ma być ochroną Maga przed przyzywanymi istotami. Jak się wkrótce okaże, magiczny krąg nie jest wyłącznie narzędziem obronnym, a także nie stosuje się go wyłącznie w przypadku ewokacji.

Prawdziwy magiczny okrąg jest pełną reprezentację mikrokosmosu i makrokosmosu, doskonałą jednością maga i Boga. Krąg jest znakiem nieskończoności, symbolizuje moce Makrokosmosu, zaś stojący w jego środku adept jest pełnym Mikrokosmosem – ich jedność nie tylko daje magowi całkowitą ochronę przed wszelkim wpływem, czy to dobrym, czy złym – przede wszystkim stawia ona adepta w roli Boga. Z tej pozycji mag kontroluje i rządzi istotami wszechświata w sposób absolutny. Praktykujący inwokację oraz ewokację mag musi mieć świadomość tego w jakiej pozycji znajduje się  gdy stoi w kręgu. Musi wiedzieć, że jego Umysł w tym momencie łączy się z Umysłem Wszechświata – tylko dzięki tej świadomości, wszelkie istoty muszą respektować Boga-Maga. Brak tej wiedzy degraduje maga do roli szarlatana, który wywoławszy energię i moce niekoniecznie będzie w stanie sobie z nimi poradzić. Mogą go one unicestwić lub zwieść.

22 01, 2014

Mieszanie systemów, a skuteczność…

By |2019-05-25T00:13:38+02:00Styczeń 22nd, 2014|Felietony|0 Comments

 

Na ForumEzo.pl poruszono dość ciekawą tezę. Jako, że rozwinąłem się nieco w odpowiedzi, to zamieszczam również na Aetheriusie w formie felietonu…

Czy wyznając system X jesteśmy zdolni skutecznie odprawić rytuał, który pochodzi z systemu Y?

Osobiście jestem przekonany o tym, że jest to w pełni możliwe, a w sumie wręcz częste.

Argument 1
Najogólniejszym argumentem to potwierdzającym jest fakt, że wszystkie kultury, religie i systemy magiczne są do siebie bliźniaczo podobne. Wynika to w wielu przypadkach z wygody politycznej, chęci poszerzenia wpływów czy bogactwa religii dominującej, która dokonuje w tym celu synkretyzmu.
Świetnym przykładem synkretyzmu religijnego jest typowe dla kultury Greckiej włączanie obcych bóstw do swojego panteonu. Z czasem zaczęto po prostu identyfikować różne bóstwa (bóstwa różnych kultur) jako aspekty jednego i tego samego boga. Ze szkoły już wiecie o tym, że grecki Zeus to rzymski Jowisz; Junona = Hera; Minerwa = Atena = etruska Menvra etc.

Poprzez mieszanie się kultur JEDNO bóstwo nabierało WIELU atrybutów. A także JEDEN symbol był przypisywany WIELU bóstwom.

Świetnym tego przykładem jest Pentagram. Gwiazda Isztar, Gwiazda Izydy, Gwiazda Nuit, a także Wenus.
W ten sposób możemy dojść do wniosku, że używając jednego tylko symbolu – możemy połączyć […]

11 04, 2013

Nekromancja – konstytucja człowieka

By |2019-05-25T00:14:56+02:00Kwiecień 11th, 2013|Nekromancja|3 komentarze

 

Poprzez słowo konstytucja zawarte w tytule tego artykułu mam na myśli całościowe, pełne rozumienie ludzkiej istoty, prościej mówiąc, słowo to odnosi się do ciał jakie człowiek posiada lub posiadać może – w zależności od modelu, filozofii i religii jaką przyjmiemy w danym momencie do danych praktyk. Pragnę więc omówić na kilku wybranych przykładach postrzeganie człowieka jako istoty całościowej, zarówno fizycznej jak i subtelnej w różnych kulturach.

[…]

30 03, 2013

Nekromancja: Wstęp

By |2019-05-25T00:15:12+02:00Marzec 30th, 2013|Nekromancja|2 komentarze

220px-Hel

  „Czy znacie starą władczynię świata, starą niezmordowaną wędrowczynię? Wszystkie palące namiętności, wszystkie egoistyczne chęci, wszystkie nieokiełznane siły ludzkości, wszystkie tyrańskie słabości, kroczą przed chciwą posiadaczką naszego padołu boleści i z kosami w rękach zbierają swoje wieczne żniwo. Królowa jest stara jak czas, ale jej szkielet przyodziany jest jeszcze w ruiny kobiecej piękności, którą odbiera zakochanej w sobie młodości.
Jej głowę zdobią zimne włosy, które do niej nie należą. Od usianych gwiazdami włosów Beryniki aż do przedwcześnie posiwiałych włosów, które ściął kat z głowy Marii Antoniny, zdobi się owa grabieżczyni ukoronowanych głów szatami królowych. Jej zetlałe lodowate ciało okrywają spłowiałe błyskotki i podarta chusta. Jej ręce ozdobione pierścieniami trzymają diadem i sztylety, berła i piszczele, kamienie i popiół. Kiedy nadchodzi, wtedy bramy otwierają się same, przechodzi przez mury i dociera do samej alkowy króla; wyzyskiwaczy żyjących z […]

14 01, 2013

O żywiołach

By |2019-05-25T00:15:34+02:00Styczeń 14th, 2013|Teoria|1 Comment

 

Natura ma zawsze wagę w dłoni,
by ważyć żywioły i czynić z nich mieszanki”
Dom Pernety

Wstęp

Wiedzę o czterech żywiołach przekazała nam starożytna filozofia grecka, powinniśmy jednak przyjąć, że koncepcja owych pierwiastków istniała dużo wcześniej, po prostu nie została spisana. Dopiero grecki filozof Empedokles (490 – 430 r p.n.e.) zdefiniował po raz pierwszy cztery żywioły jako podstawowe materie świata. Prawdą jest, że Ziemia, Ogień, Woda i Powietrze to pierwotne siły działające na naszej planecie, ich harmonijna spójność tworzy nam możliwości do życia. Jest to jednak wyjątkowo delikatna struktura, a każda dysharmonia pierwiastków elementarnych powoduje spektakularne katastrofy naturalne: powodzie, trąby powietrzne, wybuchy wulkanów, trzęsienia ziemi. Do niektórych z nich rękę przykłada sam człowiek, kiedy to dany żywioł wymyka się spod jego kontroli.

[…]

NEWSLETTER

Jeśli lubisz naszą stronę i chcesz dostawać powiadomienia o nowościach, zapisz się do naszego newslettera. Obiecujemy nie wysyłać SPAMu!

This website uses cookies and third party services. Rozumiem