2 06, 2020

Interpretacje i wskazówki Michaela Scota

By |2020-06-02T22:46:04+02:002 czerwca, 2020|Grimuary, INNE, Nekromancja, Praktyka, Teoria|0 komentarzy

Przybliżając ten krótki manuskrypt warto wspomnieć o domniemanym legendarnym autorze; Michael Scot urodzony prawdopodobnie w 1175 r. był Szkockim uczonym, matematykiem i bardzo zdolnym tłumaczem, którego przekłady z Hebrajskiego czy Arabskiego przyczyniły się do zachowania w historii takich dzieł jak Historia Animalium, de Caelo czy al-Biṭrūjī. Scot w średniowieczu był znany jako astrolog i wkrótce zyskał sławę jako czarodziej. W 1220 r. Przebywał w Bolonii, a w latach 1224–27 mógł być na służbie w Watykanie, jak wspomniano w kilku listach papieskich. Napisał trzy traktaty o astrologii i przypisano mu kilka dzieł alchemicznych. Pojawia się w Piekle Dantego, wśród magików i wróżbitów w ósmym kręgu piekła. Zmarł prawdopodobnie w 1235 roku w niejasnych okolicznościach.

W Pradze, w Muzeum Biblioteki Narodowej, znajduje się mały, 35 stronicowy manuskrypt zatytułowany Michael Scotus. Interpretatio et instructio pro discipulis seu amatoribus artis magicae. Manuskrypt ten korzysta prawdopodobnie z innej, możliwe, że prywatnej wersji liber spirituum która potem była wzorem do stworzenia bardzo podobnego Compedium Magia Innaturalis Nigrae wchodzącej do składu Herpentilu. Warto zaznaczyć, że Scot może być tylko domniemanym twórcą notatek z których został stworzony obecny manuskrypt gdyż datujemy go na XVII wiek.

Manuskrypt ten, jak już wspomniałem ubogi w formie, małej książeczki, napakowany jest instrukcjami […]

10 04, 2020

Formuła Magicznego Sukcesu

By |2020-04-10T21:24:04+02:0010 kwietnia, 2020|Felietony, Teoria|0 komentarzy

Jest to formuła, którą znalazłem kiedyś na stronie Fratra Achera, prawdopodobnie było to jeszcze wtedy, gdy analizowałem kurs Quarei, który Acher współtworzył z Josephine McCarthy. Pomyślałem, że warto podzielić się tą formułą z czytelnikami Aetheriusa – być może pozwoli ona odpowiedzieć Wam sobie na pytanie “dlaczego mój rytuał nie zadziałał”?

Pozwólcie, że zacznę od rozwiązania problemu, który możecie poruszyć: Oczywiście każda formuła wiąże się z ryzykiem zrobienia dokładnie tego – przekształcenia naszej praktyki w coś formalnego, a nie żywego i oddychającego. Nie ma wątpliwości, że istnieje ryzyko. Jednak magiczna praktyka bez jakiejkolwiek struktury doprowadzi nas do braków efektów, myślenia życzeniowego i marzycielstwa.

Formuła ma na celu zapewnienie orientacji. Nic więcej i nic mniej. Jeśli jesteś już dobrze zorientowany, możesz jej nie potrzebować. Ale ustalmy, na jakim poziomie ta formuła oferuje orientację: Symfonia jest zapisana w długiej sekwencji nut; symfonia nie ma na celu wyjaśnienia zasad harmonii i rytmu ani nawet gry na instrumencie. Magiczny grimoire zawiera „gramatykę” określonych magicznych obrzędów; nie ma na celu dostarczenia jawnych instrukcji, jak ustanowić podstawy każdej udanej magii.

Ta formuła nie skupia się ani na symfonii, ani na konkretnym obrzędzie, który zamierzasz wykonać, ale szuka niezbędnych podstaw, by każda […]

12 04, 2017

Czarostwo Kornwalijskie – Narzędzia Pellara

By |2019-05-24T23:35:49+02:0012 kwietnia, 2017|Czarostwo, Teoria|0 komentarzy

Ziemia, obserwacja, słuch, wiedza, chtoniczne siły czerwonego węża, duch, wody i wiatry to tak naprawdę najbardziej użyteczne narzędzia kornwalijskiej czarownicy/czarownika znanego też jako Pellar. Nie warto jednak zapominać o pewnych fizycznych przedmiotach, które stanowią dla nas praktyczne wsparcie. Nie są zazwyczaj to wyszukane instrumenty, pełne zdobień czy drogich wykończeń. Mówi się, że niektóre z nich cicho czekają na ciebie w zielonych kniejach, dając delikatne znaki jak do nich dotrzeć.

Stang/Gwelen i patyki

Jednym z podstawowych narzędzi “pellara” jest kostur o zwyczajowej nazwie “stang”. Kojarzyć go możemy np. z praktyk Roberta Cochrane. Jest to drewniany kij z rozwidleniem na czubku (podwójnym lub potrójnym). Zazwyczaj wykonany z jesionu, chociaż korzysta się też z innych rodzajów drewna. Często jest tak, że dana osoba ma więcej niż jeden kij do zastosowania rytualnego, przy czym każdy rodzaj drewna ma swoje własne zastosowanie, przykładowo leszczyna służy zazwyczaj do pracy dywinacyjnej. Stang używa się do zaznaczania kompasu/kręgu, kierunkowania woli oraz stanowi jego “axis mundi” lub drzewo świata (kojarzone z Yggdrasil). Symbolizuje świat niebiański (Nevek) oraz podziemia (Annown) oraz wszelkie przeciwieństwa. Może być też umieszczony w konkretnej stronie świata, w celu kontaktu z daną siłą, zazwyczaj […]

6 03, 2014

Magiczny Krąg

By |2019-09-14T14:53:14+02:006 marca, 2014|Teoria|7 komentarzy

Magiczny Krąg

Wstęp

Jednym z głównych elementów kojarzonych z magią jest zaraz obok różdżki Magiczny Krąg. Tej nocy właśnie chciałbym rzucić nieco światła na ten twór, który w ogólnym ezoterycznym przeświadczeniu ma być ochroną Maga przed przyzywanymi istotami. Jak się wkrótce okaże, magiczny krąg nie jest wyłącznie narzędziem obronnym, a także nie stosuje się go wyłącznie w przypadku ewokacji.

Prawdziwy magiczny okrąg jest pełną reprezentację mikrokosmosu i makrokosmosu, doskonałą jednością maga i Boga. Krąg jest znakiem nieskończoności, symbolizuje moce Makrokosmosu, zaś stojący w jego środku adept jest pełnym Mikrokosmosem – ich jedność nie tylko daje magowi całkowitą ochronę przed wszelkim wpływem, czy to dobrym, czy złym – przede wszystkim stawia ona adepta w roli Boga. Z tej pozycji mag kontroluje i rządzi istotami wszechświata w sposób absolutny. Praktykujący inwokację oraz ewokację mag musi mieć świadomość tego w jakiej pozycji znajduje się  gdy stoi w kręgu. Musi wiedzieć, że jego Umysł w tym momencie łączy się z Umysłem Wszechświata – tylko dzięki tej świadomości, wszelkie istoty muszą respektować Boga-Maga. Brak tej wiedzy degraduje maga do roli szarlatana, który wywoławszy energię i moce niekoniecznie będzie w stanie sobie z nimi poradzić. Mogą go one unicestwić lub […]

14 01, 2013

O żywiołach

By |2020-02-23T19:41:54+01:0014 stycznia, 2013|Teoria|1 komentarz

Natura ma zawsze wagę w dłoni,
by ważyć żywioły i czynić z nich mieszanki”
Dom Pernety

Wstęp

Wiedzę o czterech żywiołach przekazała nam starożytna filozofia grecka, powinniśmy jednak przyjąć, że koncepcja owych pierwiastków istniała dużo wcześniej, po prostu nie została spisana. Dopiero grecki filozof Empedokles (490 – 430 r p.n.e.) zdefiniował po raz pierwszy cztery żywioły jako podstawowe materie świata. Prawdą jest, że Ziemia, Ogień, Woda i Powietrze to pierwotne siły działające na naszej planecie, ich harmonijna spójność tworzy nam możliwości do życia. Jest to jednak wyjątkowo delikatna struktura, a każda dysharmonia pierwiastków elementarnych powoduje spektakularne katastrofy naturalne: powodzie, trąby powietrzne, wybuchy wulkanów, trzęsienia ziemi. Do niektórych z nich rękę przykłada sam człowiek, kiedy to dany żywioł wymyka się spod jego kontroli.

[…]

13 01, 2013

Podziały magii

By |2019-05-25T00:16:04+02:0013 stycznia, 2013|Teoria|4 komentarze

 

Ewolucja jest naturalnym prawem Wszechświata. W ten sposób powstały galaktyki, w ten sposób powstali ludzie. Nie ma rzeczy, która nie poddawałaby się ewolucji. Podobnie jest z magią oraz jej wizją w poszczególnych miejscach na świecie i epokach w dziejach świata. Gdy tylko człowiek przystąpił do „ubrania magii w słowa” zaczął ją szufladkować, wymyślił mnóstwo podziałów magicznych. Moim zadaniem jest omówienie kilku z nich, konkretnie trzech choć zdaję sobie sprawę, że może ich istnieć więcej – chociażby podział z Liber Kaos Keraunos Kybernatos, pominięty przeze mnie tylko dlatego, bo podział tam opisany traktuję jako podział aktów magicznych, a nie samej magii.

[…]