Avatar

About Rasphul

27-latek, wtajemniczany w Arkana od dziecka, praktykowałem Magię Ceremonialną tradycji Golden Dawn, Kabałę, Eklektyczne praktyki czarownicze, hoodoo. Ukończyłem kurs Kraiga "Magija Współczesna" oraz większą część kursu "Wtajemniczenie do Hermetyzmu" Franza Bardona. Obecnie analizuję tradycyjne praktyki czarownicze na terenie Wielkiej Brytanii, praktykuję nekromancję w oparciu o kult Senora la Muerte i Św. Cypriana. Motto magiczne: "Umocnij swoją Świątynię, a Twoje Imperium powstanie wokół Ciebie."
6 05, 2020

Na temat Mocy i Magii…

By |2020-08-26T20:24:37+02:006 maja, 2020|Felietony|0 komentarzy

Przez wieki Moc zawsze była centrum magicznej praktyki. Niezależnie czy spoglądamy na zioła i mikstury wiedźm, ognie w starożytnych świątyniach Grecji i Egiptu lub misterne kręgi średniowiecznego maga - pragnienie świadomego dokonywania zmian w świecie wewnętrznym lub zewnętrznym zawsze stanowiło fundament Sztuki . Mimo, że pragnienie zdobycia mocy za pomocą magii było niezmienne od tysiącleci, niektóre klucze do tego celu zaginęły. A może po prostu zostały ukryte? Tak czy inaczej, niestety nie znajdziemy tych kluczy w PGM ani w grimuarach. Te klucze śpią w teraźniejszości, tu i teraz. Wydobywamy je z naszej własnej praktyki. Ten esej opiera się na prostym modelu jak powinno się rozumieć magiczną Moc. W kolejnych akapitach, zbadamy ten model na prostych, codziennych przykładach, poprzez dwa filary: Doświadczenie i Znaczenie, pokazując jednocześnie jak mogą być nadużywanie przez magicznych nauczycieli i w jaki sposób można zastosować go, do wzmocnienia własnej praktyki. 

30 04, 2020

Na temat magii i empatii

By |2020-04-30T20:50:20+02:0030 kwietnia, 2020|Felietony|0 komentarzy

Jednym z najsilniejszych wspólnych mianowników magów, czarownic i cunning folków jest to, że wszyscy spędzili życie na obrzeżach społeczeństwa. Gdyby dobrze wykonywali swoją pracę, z definicji żaden z nich nie miałby plakietki z nazwiskiem w lokalnym pubie ani nie miałby możliwości robić zakupów na kreskę w sklepie spożywczym. W całej historii studenci mrocznych sztuk wydają się być przedmiotową lekcją samotnika - mieszkając bliżej gór, lasów i zwierząt niż ich bliźni. Jako zjawisko społeczne wcale nie są zjawiskiem społecznym; przeważnie wyróżniają się tylko swoją nieobecnością.

10 04, 2020

Formuła Magicznego Sukcesu

By |2020-04-10T21:24:04+02:0010 kwietnia, 2020|Felietony, Teoria|0 komentarzy

Jest to formuła, którą znalazłem kiedyś na stronie Fratra Achera, prawdopodobnie było to jeszcze wtedy, gdy analizowałem kurs Quarei, który Acher współtworzył z Josephine McCarthy. Pomyślałem, że warto podzielić się tą formułą z czytelnikami Aetheriusa – być może pozwoli ona odpowiedzieć Wam sobie na pytanie “dlaczego mój rytuał nie zadziałał”?

Pozwólcie, że zacznę od rozwiązania problemu, który możecie poruszyć: Oczywiście każda formuła wiąże się z ryzykiem zrobienia dokładnie tego – przekształcenia naszej praktyki w coś formalnego, a nie żywego i oddychającego. Nie ma wątpliwości, że istnieje ryzyko. Jednak magiczna praktyka bez jakiejkolwiek struktury doprowadzi nas do braków efektów, myślenia życzeniowego i marzycielstwa.

Formuła ma na celu zapewnienie orientacji. Nic więcej i nic mniej. Jeśli jesteś już dobrze zorientowany, możesz jej nie potrzebować. Ale ustalmy, na jakim poziomie ta formuła oferuje orientację: Symfonia jest zapisana w długiej sekwencji nut; symfonia nie ma na celu wyjaśnienia zasad harmonii i rytmu ani nawet gry na instrumencie. Magiczny grimoire zawiera „gramatykę” określonych magicznych obrzędów; nie ma na celu dostarczenia jawnych instrukcji, jak ustanowić podstawy każdej udanej magii.

Ta formuła nie skupia się ani na symfonii, ani na konkretnym obrzędzie, który zamierzasz wykonać, ale szuka niezbędnych podstaw, by każda […]

4 03, 2020

Kilka rzeczy, których mogliście nie wiedzieć o legendzie Świętego Cypriana

By |2020-03-04T18:28:29+01:004 marca, 2020|Felietony|0 komentarzy

“W pewnym punkcie czasu, mity i legendy postrzegane były jako historyczne zapisy.” ~  L. RADERMACHER

Tradycja literacka Cypriana i Justiny opiera się pierwotnie na trzech różnych wersjach opowieści trzech różnych autorów. Pierwszy mówi o nawróceniu Cypriana na chrześcijaństwo i koncentruje się głównie na Justinie i jej ogromnych duchowych mocach, które zostały jej przyznane z powodu jej surowej pobożności. Druga historia dotyczy skruchy św. Cypru; zaczyna się jako mowa skruszonego maga, a później zamienia się w pierwszoosobową relację z jego opowieści. Trzecia koncentruje się na słynnym męczeństwie, które musiała przejść zarówno święta, jak i Justyna, o czym nie wspomina ani pierwsza, ani druga wersja legendy.

Mniej więcej w połowie V wieku cesarzowa Eudokia zebrała wszystkie trzy wersje, przetłumaczyła je na metafizyczną parafrazę i opublikowała w trzech książkach. Duże fragmenty pierwszych dwóch książek są nadal dostępne; przechowujemy także streszczenie wszystkich trzech książek z IX wieku. W oparciu o obszerne archiwum kolejnych powtórzeń legendy możliwe było przebudowanie oryginalnego tekstu pierwszej książki; w przypadku drugiej i trzeciej książki nie mamy już dostępu do całych oryginalnych tekstów źródłowych.

Oprócz tych tekstów źródłowych jedno z najwcześniejszych wzmianek o św. Cyprianie pochodzi od ojca Kościoła z […]

17 12, 2019

Rewaloryzacja Czarownictwa

By |2020-02-25T22:51:58+01:0017 grudnia, 2019|Felietony|1 komentarz

Jak słabi się staliśmy? Jak grzeczne jest nasze czarownictwo? W naszym pragnieniu niekrzywdzenia innych staliśmy się tak bardzo niegroźni. Poświęciliśmy się, by zająć miejsce przy stole wielkich wyznań, pośród których pozostajemy wyklęci. Na jak wiele kompromisów się zgodziliśmy w imię wolności, w imię możliwości noszenia pewterowych pentagramów na ulicach, w szkołach i naszych miejscach zatrudnienia. Jak bardzo starsi sprzedali nas przyklękając do establishmentu i prasy brukowej? W zamian nie zyskaliśmy absolutnie niczego. Kapitalistyczna kultura po prostu nie dba o to, w jaki sposób przebiegają nasze fantazje, tak długo, jak długo pracujemy na kontraktach, używamy telefonów i konsumujemy. Powodem, dla którego opieka społeczna nie zabiera naszych dzieci, jest to, że nikt nie wierzy w istnienie czarownic. Maszerując krok w krok, za czymś, co zwykło się nazywać mainstreamem, ale teraz jest monokulturą, odczarowaliśmy siebie, przekazaliśmy nasze zęby, pazury i najeżone bujne futra. Nie chcę być częścią tego procesu, ponieważ znaczy to współdziałać z siłami, które niszczą całe życie na Ziemi. […]

17 02, 2019

Medea i Rytuał Mandragory

By |2020-02-25T22:46:31+01:0017 lutego, 2019|Czarostwo|0 komentarzy

Wiedźma, pharmakon, półbogini, księżniczka, siostrzenica Kirke, oddana wyznawczyni Hekate, i ukochana czarodziejka starożytnej, Greckiej i Rzymskiej literatury. [...] Pośród stron Argonautyki ukryty jest rytuał Mandragory Medei. Po prawdzie są to dwa rytuały - jeden dotyczący zbiorów, a drugi konsekracji tego sławnego magicznego korzenia. Poprzez połączenie tych fragmentów rytuałów wraz z inną wiedzą magiczną starożytnej Grecji, jesteśmy w stanie zrekonstruować te rytuały i odprawić je w dzisiejszych czasach.

8 07, 2018

Odrodzenie Praktyk Nekromantycznych w Tradycji Magicznej Zachodu

By |2019-05-24T21:17:59+02:008 lipca, 2018|Nekromancja|0 komentarzy

Podczas wietrznej, ciepłej nocy, w przebraniu między namiotami zbrojnych poruszają się trzy postacie okryte płaszczami. W kraju rządzonym przez króla twardą ręką tych troje poszukuje zakazanej wiedzy, pomocy i wsparcia, od tej, która jest najbardziej znienawidzona i niemiła Bogu. Odnaleźli ją w dolinie Jezreel, w Endor. Powiedziano im, że to ostatnia w królestwie, która uniknęła prześladowań. Dotarli do samotnej jaskini, ich przywódca nakazał im pozostać na zewnątrz, a sam wkroczył w ciemną, pachnącą wilgocią i palonymi ziołami jaskinię. W środku zastał samotną starą kobietę, która ogrzewała się przy ogniu. – Dlaczego narażasz mnie na niebezpieczeństwo? Nie wiesz, że król poluje na czarownice? Czego ode mnie chcesz? Zapytała stara wiedźma. Przywódca nocnej procesji odrzekł: – Nie musisz się obawiać króla, na życie Pana, nie zostaniesz ukarana z powodu czarów swoich. Prosiłem Boga by zesłał mi proroctwo i wizję, by przemówił do mnie we śnie lub przez urim, lecz Pan milczy. Dlatego też przybyłem do ciebie, prosząc cię o wywołanie ducha, bowiem lękam się Filistynów i muszę wiedzieć jak postąpić w godzinie próby. – Dobrze więc, uczynię czary i wezwę zmarłego. Kogo chcesz bym wywołała? – Potrzebuję rady mądrego Samuela. I tak wiedźma poczęła przygotowania. Zakreśliła na sam wpierw krąg […]

23 04, 2018

Ze strachu przed lataniem

By |2019-05-24T21:22:04+02:0023 kwietnia, 2018|Czarostwo|1 komentarz

Metaforyczna wiedźmia miotła leży zapomniana, porzucona na tyłach starej szafy. Nikt jej nie dotykał od tak dawna, że zapomniano już do czego służy, jak się jej używa, a nawet po co ktokolwiek miałby chcieć ją posiadać. Przecież można sobie złamać kark spadając z niej na nocnym niebie. Dlatego też miotła jest uziemiona i większość dzisiejszych czarownic już nie lata. Uchylmy tę starą szafę i pozwólmy odrobinie światła paść ponownie na miotłę. Odkryjmy przeszłość, która okazuje się o wiele ciekawsza od naszej teraźniejszości.

4 02, 2018

Frater Acher i Cykl Kontaktu Duchowego

By |2020-03-05T16:22:19+01:004 lutego, 2018|Felietony|0 komentarzy

Jeśli kiedykolwiek miałbym opublikować książkę o swoich osobistych doświadczeniach magicznych przedstawiony tutaj model byłby rdzeniem. Dlaczego? Ponieważ jest on krokiem w tył z samego środka rytualnych działań, krokiem wstecz względem instrukcji podanych w grimuarach lub drabinach neoplatonicznych lub kabalistycznych sfer istnienia – i wypełnia istotną dziurę, którą odnajdujemy w większości okultystycznych tradycji odkąd ustne przekazy przestały w nich niemal całkowicie istnieć. Oto, co ten model może zrobić dla nas: w krótkiej sekwencji ośmiu kroków opisuje proces tworzenia, angażowania, integrowania i ostatecznie zyskiwania z kontaktu z duchami. Niezależnie od tego w jaki sposób prowadziłeś działania z duchami, archaniołami, demonami, a nawet z twoim HGA - zdrowa i pozytywna relacja zawsze jest wynikiem tych ośmiu kroków.

23 12, 2017

Frater Acher o Testamencie Cypriana Maga

By |2019-05-24T21:38:17+02:0023 grudnia, 2017|Nekromancja|2 komentarze

Magowie są inżynierami kultury, bez względu na ich sferę praktyki; “zarządzają mitami” aby kreować wydarzenia. Mityczne koncepcje takie jak życie pozagrobowe i świat duchowy są ich naturalnym i przyjaznym środowiskiem. Wypracowanie relacji z duchami i rozwijanie kontr-mitologii jest czymś racjonalnym i produktywnym.” – JSK, Testament of Cyprian The Mage Vol 2, str. 204

Encyklopedia Goecji (Encyclopedia Goetica) Jake Stratton-Kent’a (JSK) zakończona jest fenomenalnym podwójnym tomem. Jak sam autor napisał, pierwszy tom – The True Grimoire – dostarcza nam mapy goeckiego uniwersum, drugi – podwójny – tom “Geosophia” zabiera nas w olbrzymią podróż w realne terytorium tego uniwersum. Pozwala nam odkryć na nowo dużą część naszych zachodnich korzeni magicznych, starożytnych mitów i legend potrzebnych dla współczesnego odrodzenia “magii przywołań”. Trzeci i ostatni tom, “The Testament of Cyprian The Mage”, przedstawia nam bohatera tej tradycji, trickstera w przebraniu, goetyckiego świętego, który najlepiej ucieleśnia tą chtoniczną tradycję Zachodu, którego mityczna krew zachowuje miriady duchowych głosów, które żyją i rozwijają się w nim.

W pewnym – nie tylko metaforycznym – sensie finałowy podwójny tom napisany przez JSK jest ekspedycją w rodowe więzy krwi tego sławnego czarownika-świętego. Aby to zrobić należy zetknąć się z Cyprianem Magiem. Nie jedynie jako bohaterem polemiki przeciwko […]

10 10, 2017

Lampa Murmura – Kompletna Operacja Nekromantyczna

By |2019-05-24T21:50:22+02:0010 października, 2017|Grimuary, Nekromancja, Praktyka|4 komentarze

Lampa Murmura

Kompletna Operacja Nekromantyczna

 

Murmur to pięćdziesiąty czwarty duch opisany w pierwszej księdze Lemegetonu, Goecji. Choć czasem zwą go także Murmusem i Murmuksem. Jest on wielkim księciem i hrabią. Ukazuje się pod postacią wojownika ujeżdżającego gryfa, z koroną księcia na głowie. Kroczą przed nim jego posłańcy przy wtórze trąb. Zajmuje się nauczaniem filozofii. Może też doprowadzić dusze zmarłych przed oblicze egzorcysty i zmusić je do odpowiedzi na jego pytania. Rządzi teraz 30 legionami duchów.

Przedstawiona poniżej procedura, jeśli wypełniona ze starannością doprowadzi czarownika do wykorzystania pomocy potężnego księcia i hrabii Murmura w praktyce nekromancji. Należy tutaj zaznaczyć, że część podanych zaleceń może być modyfikowana zgodnie z własnym stylem Rzemiosła. To jest, nikt nie wymaga by czarownik stosował krąg ochronny przedstawiony w Lemegetonie, jeśli o wiele bezpieczniej czuje się w swoim własnym. O ile zaleca się przygotowanie pieczęci z metali im przypisanych, o tyle równie skuteczny jest odpowiednio przygotowany i konsekrowany dziewiczy pergamin, którego procedura przygotowania znajdzie się również w tym traktacie.

Podobnie ma się sprawa opiekuńczych duchów i bóstw czarownika. Nie ma potrzeby zwracać się do przedstawionego w Lemegetonie judaistycznego boga – szczególnie, jeśli czarownik jest związany z siłami chtonicznymi i […]

12 04, 2017

Czarostwo Kornwalijskie – Narzędzia Pellara

By |2019-05-24T23:35:49+02:0012 kwietnia, 2017|Czarostwo, Teoria|0 komentarzy

Ziemia, obserwacja, słuch, wiedza, chtoniczne siły czerwonego węża, duch, wody i wiatry to tak naprawdę najbardziej użyteczne narzędzia kornwalijskiej czarownicy/czarownika znanego też jako Pellar. Nie warto jednak zapominać o pewnych fizycznych przedmiotach, które stanowią dla nas praktyczne wsparcie. Nie są zazwyczaj to wyszukane instrumenty, pełne zdobień czy drogich wykończeń. Mówi się, że niektóre z nich cicho czekają na ciebie w zielonych kniejach, dając delikatne znaki jak do nich dotrzeć.

Stang/Gwelen i patyki

Jednym z podstawowych narzędzi “pellara” jest kostur o zwyczajowej nazwie “stang”. Kojarzyć go możemy np. z praktyk Roberta Cochrane. Jest to drewniany kij z rozwidleniem na czubku (podwójnym lub potrójnym). Zazwyczaj wykonany z jesionu, chociaż korzysta się też z innych rodzajów drewna. Często jest tak, że dana osoba ma więcej niż jeden kij do zastosowania rytualnego, przy czym każdy rodzaj drewna ma swoje własne zastosowanie, przykładowo leszczyna służy zazwyczaj do pracy dywinacyjnej. Stang używa się do zaznaczania kompasu/kręgu, kierunkowania woli oraz stanowi jego “axis mundi” lub drzewo świata (kojarzone z Yggdrasil). Symbolizuje świat niebiański (Nevek) oraz podziemia (Annown) oraz wszelkie przeciwieństwa. Może być też umieszczony w konkretnej stronie świata, w celu kontaktu z daną siłą, zazwyczaj […]

5 04, 2017

Święty Michał Archanioł

By |2019-05-24T23:55:39+02:005 kwietnia, 2017|Czarostwo, Praktyka|5 komentarzy

 

Kim jest Święty Michał Archanioł?

Święty Michał Archanioł to potężna duchowa siła, uznany przez wiele religijnych grup za najświętszą z istot w procesie kreacji. Jest on jednym z najlepiej znanych aniołów w niebiańskiej hierarchii i jest jednym z kilku wymienionych zarówno w Biblii i Koranie.

Imię Michał (hebr. מיכאל [Mîchā’ēl], gr. Μιχαήλ [Michaél], łac. Míchaël, arab. ميخائيل [Mika’il]) oznacza “któż jest jak Bóg?” Jego imię przypomina nam o pokorze, która powinna być okazana boskości. Quis ut Deus jest łacińską formą tego pytania i często ukazywana jest na tarczy – emblemacie świętego Michała Archanioła, było ono również zbornym wołaniem w wojnie przeciwko legionom Lucyfera.

Obrazy Św. Michała są łatwe do rozpoznania: jest niemal zawsze przedstawiany jako przystojny uskrzydlony mężczyzna w stroju wojskowym trzymający w swoich rękach miecz, włócznię, tarczę lub wagę, podczas gdy u jego stóp leży diabeł, pokonany po bitwie. Nawiązując do Encyklopedii Religii i Etyki James’a Hastingsa Michał posiada szmaragdowo zielone skrzydła i “szafranowe włosy, a każde z nich zawiera miliony twarzy i usta i tyleż języków, które w milionie dialektów sławią imię Allaha”.

Święto Michała Archanioła obchodzi się 29 września, który to dzień dzieli on z archaniołami Rafałem i Gabrielem.

Czemu Anioł jest także “Świętym”?

Istnieje kilka powodów […]

7 03, 2017

Wprowadzenie do Tradycyjnego Czarostwa Kornwalijskiego

By |2019-05-24T23:57:36+02:007 marca, 2017|Czarostwo|0 komentarzy

Coraz częściej słyszy się o tzw. “tradycyjnym czarostwie”, które na celu ma powracanie i czerpanie z tradycji i praktyk charakterystycznych dla danych miejsc, kultury, opartych na konkretnych źródłach etc. O samym pojęciu możecie przeczytać tutaj, w tym tekście, chciałbym się jednak skupić na praktykach magicznych pochodzących ze wschodnich terenów Wielkiej Brytanii, a konkretniej Kornwalii i jej okolic.

Patrząc na pracę i techniki pochodzące z wyżej wymienionych terenów, kojarzyć się mogą tzw. cunning folks, co nie jest w żaden sposób błędne, bo właśnie tam mieszkały takie “wiedzące” jak Tamsin Blight czy Granny Boswell. Obie z nich zyskały ogromną sławę, a ich klienci przebywali wielkie odległości, w celu zakupienia nowych charmsów lub odnowieniu starych, szczególnie w okolicach wiosny, gdyż według kornwalijskie tradycji odnawiają się wtedy siły i moce praktykujących. Już ten fakt pozwala nam zwrócić uwagę na dużą wagę ziemi otaczającej czarownika (chociaż na ziemiach wschodniego UK używało się raczej określenia “pellar”), co zobaczyć można właśnie na przykładzie dwóch z ważniejszych pojęć w opisywanym przeze mnie czarostwie: “sprowl” i “sarf ruth”.

  • Sprowl – jest życiową, twórczą […]
Go to Top